Opłata za wizę studencką wzrasta do 2 500 AUD, budząc obawy o konkurencyjność uczelni

Portal technologiczno-edukacyjny Information Age poinformował 7 lipca, że opłata za wizę studencką podklasy 500 wzrosła do 2 500 AUD — to aż 25% podwyżka, która plasuje Australię wśród najdroższych kierunków studiów na świecie. Universities Australia oraz Group of Eight stwierdziły, że ta zmiana „osłabia” zobowiązanie rządu do utrzymania rocznego limitu 295 000 międzynarodowych studentów. Cytowani przez portal agenci migracyjni określili podwyżkę jako „prawdziwe zaskoczenie dla sektora przyzwyczajonego do stopniowej indeksacji według CPI”. Wiza Temporary Graduate (podklasa 485) — popularna po ukończeniu studiów — podrożała jeszcze szybciej, podwajając się od marca do 5 750 AUD. W połączeniu z rekordowo wysokim wskaźnikiem odrzuceń (32,5% w lutym), eksperci ostrzegają, że tak wysoka opłata może skłonić utalentowanych kandydatów do wyboru Kanady, Wielkiej Brytanii lub USA, gdzie koszty podobnych pozwoleń na naukę są znacznie niższe. Uczelnie obawiają się, że zmiana ta osłabi wysiłki na rzecz dywersyfikacji studentów, zwłaszcza z priorytetowych regionów, takich jak Azja Południowo-Wschodnia i Afryka. Kilka instytucji przyznało Information Age, że może być zmuszonych zwiększyć budżety na stypendia lub pokryć część kosztów poprzez „zwroty opłat aplikacyjnych”, aby pozostać konkurencyjnymi. Z perspektywy planowania mobilności, sponsorzy korporacyjni, którzy korzystają z ścieżki 485, by pozyskać absolwentów inżynierii i IT, muszą liczyć się z wyższymi kosztami początkowymi i potencjalnie mniejszą liczbą kandydatów. Agenci edukacyjni radzą studentom, by składali wnioski z dużym wyprzedzeniem przed terminem rozpoczęcia semestru 1 września, aby uwzględnić opóźnienia w przetwarzaniu, nasilone przez wzrost liczby zgłoszeń po podwyżce opłat. Analitycy polityczni wskazują, że podwyżka wpisuje się w szerszą strategię rządu dotyczącą migracji — mającą na celu zmniejszenie netto napływu cudzoziemców i skupienie się na kandydatch o wysokiej wartości — jednak podkreślają potrzebę większej przejrzystości, aby studenci i instytucje mogli z pewnością planować swoje finanse.