Premier Kanadyjskiej Kolumbii Brytyjskiej Carney i premier Alberty Smith spierają się o głodówkę międzynarodowych studentów i politykę imigracyjną

Na konferencji prasowej w Red Deer 29 lipca 2026 roku premier Mark Carney został zapytany, czy jego rząd zamierza deportować absolwentów Portage College, którzy prowadzą strajk głodowy w Calgary po tym, jak niemal 500 z nich otrzymało odmowy wydania pozwolenia na pracę po ukończeniu studiów (PGWP). Carney przyznał, że „nie zna szczegółów tej sprawy”, ale podkreślił, że Kanada ma jasno określone procedury dla osób, które utraciły status, i że należy ich przestrzegać. Obok niego stała premier Alberty, Danielle Smith, która zajęła znacznie bardziej stanowcze stanowisko. Stwierdziła, że międzynarodowi studenci, których wizy wygasły i którzy nie uzyskali stałego pobytu, „muszą wrócić do domu”, dodając, że Alberta powinna mieć prawo oferować ścieżki imigracyjne tylko absolwentom posiadającym umiejętności pilnie potrzebne prowincji. Jej wypowiedź pojawia się w kontekście przygotowań Alberty do referendum zaplanowanego na 19 października, które obejmuje dziewięć pytań dotyczących kontroli prowincji nad imigracją.

Studenci, o których mowa, ukończyli dyplomy kształcenia ustawicznego realizowane przez prywatne kampusy partnerskie publicznego Portage College w Calgary i Edmonton. Pod koniec czerwca i na początku lipca Urząd Imigracji, Uchodźców i Obywatelstwa Kanady (IRCC) wysłał niemal identyczne odmowy, powołując się na wyjaśnienie z 24 czerwca w internetowym przewodniku PGWP, które wyraźnie wyklucza programy „bez punktów kredytowych”. Absolwenci twierdzą, że nigdy nie zostali poinformowani, że ich programy są bez punktów kredytowych, i argumentują, że zmiana została zastosowana retroaktywnie. Około 1000 byłych studentów protestuje od dwóch tygodni przed biurem IRCC w Calgary, a mniejsza grupa rozpoczęła całodobowy strajk głodowy 26 lipca.



Carney wykorzystał tę wymianę zdań, by pochwalić osiągnięcia swojego rządu w zakresie „odzyskiwania kontroli” nad liczbą tymczasowych mieszkańców. Twierdził, że liczba wniosków o azyl spadła o jedną trzecią, liczba tymczasowych pracowników zagranicznych o połowę, a liczba nowych międzynarodowych studentów o dwie trzecie w porównaniu z rokiem 2024. Te redukcje, jak mówił, dają przestrzeń polityczną do konsultacji nad reformą systemu Express Entry, która jest obecnie w toku. Smith odpowiedziała, że Ottawa nadal przydziela Albercie tylko 6400 miejsc w ramach programu nominacji prowincjonalnych na około 40 000 wnioskodawców, co pozostawia dziesiątki tysięcy pracowników w niepewności i napędza protesty takie jak sprawa Portage College.

Konfrontacja ta uwypukla trzy nakładające się problemy mobilności w Kanadzie: (1) niespójna komunikacja zasad kwalifikowalności do pozwoleń na pracę po studiach; (2) frustrację prowincji z powodu podziału uprawnień do selekcji imigrantów; oraz (3) rosnącą presję społeczną, zwłaszcza w Albercie, by ściślej powiązać imigrację z rzeczywistymi potrzebami rynku pracy. Dla pracodawców polegających na posiadaczach PGWP spór ten oznacza dalszą niepewność: absolwenci mogą stracić prawo do pracy niemal bez ostrzeżenia, podczas gdy prowincje i Ottawa spierają się o to, kto powinien kontrolować selekcję imigrantów ekonomicznych. Międzynarodowe firmy działające w Albercie powinny uważnie śledzić październikowe referendum; silne poparcie „Tak” może wzmocnić dążenia Smith do zwiększenia liczby miejsc nominacyjnych lub nawet uzyskania nowych uprawnień prowincji w zakresie tymczasowych pozwoleń.