Ograniczenia wizowe USA wobec RPA wywołują dyplomatyczne protesty podczas spotkań ONZ

Minister spraw zagranicznych Republiki Południowej Afryki, Ronald Lamola, wykorzystał okazję podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku 25 września, aby wyrazić sprzeciw wobec nowych ograniczeń wizowych nałożonych przez Waszyngton na obywateli RPA, ogłoszonych tydzień wcześniej przez sekretarza stanu Marco Rubio. W rozmowie z Reutersem Lamola przyznał, że Pretoria była „zaskoczona” tymi działaniami, ale pozostaje otwarta na dialog, podkreślając, że odwet mógłby zaszkodzić strategicznemu partnerstwu wartemu 21 miliardów dolarów rocznie w handlu. Departament Stanu nie ujawnił nazwisk urzędników ani liderów biznesu objętych restrykcjami, jednak amerykańscy dyplomaci określają ten krok jako „pierwszy etap serii eskalacyjnych działań” powiązanych z przepisami RPA dotyczącymi czarnej ekonomicznej emancypacji oraz sprawą ludobójstwa przeciwko Izraelowi w Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości. Obawy USA dotyczą także propozycji reformy rolnej oraz rzekomego preferencyjnego traktowania inwestorów chińskich i rosyjskich. Dla amerykańskich firm działających w RPA – zwłaszcza w sektorach wydobywczym, energetycznym i outsourcingu technologii – nowa polityka może skomplikować transfery wewnątrzfirmowe oraz podróże kadry zarządzającej. Działy HR powinny zidentyfikować pracowników z RPA posiadających lub potrzebujących wiz amerykańskich i przygotować się na dodatkowe kontrole bezpieczeństwa lub ryzyko odmowy. Z kolei amerykańscy pracownicy delegowani do RPA nie zostali objęci restrykcjami, ale menedżerowie obawiają się negatywnych skutków wizerunkowych oraz możliwych działań odwetowych dotyczących lokalnych pozwoleń. Lamola zadeklarował gotowość Pretorii do zmiany progów własności lokalnej dla nowych amerykańskich inwestorów w sektorze wydobywczym i zasugerował powołanie wspólnego zespołu roboczego, który miałby zharmonizować cele inwestycyjne i pracownicze. Waszyngton nie dał jeszcze sygnału, czy dialog może doprowadzić do zniesienia zakazu wizowego, ale analitycy przypominają przypadki, gdy ograniczenia na podstawie Sekcji 212(a)(3)(C) były łagodzone po spełnieniu określonych warunków politycznych. Doradcy ds. mobilności powinni uważnie śledzić przebieg rozmów; ewentualne rozszerzenie zakazu może dotknąć także członków rodzin i usługodawców. Cała sytuacja pokazuje, jak spory dotyczące praw człowieka i sprawiedliwości ekonomicznej mogą przenikać do obszaru mobilności, a polityka wizowa staje się narzędziem nacisku w polityce zagranicznej. Firmy zatrudniające globalnie mobilne talenty powinny włączyć monitorowanie ryzyka geopolitycznego do procesów zatwierdzania podróży, aby przewidywać nagłe ograniczenia wjazdowe.