Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft stilletjes nieuwe richtlijnen verspreid naar consulaire afdelingen wereldwijd, waarin ambtenaren worden opgedragen om bij de beoordeling van visumaanvragen rekening te houden met de huidige medische aandoeningen van de aanvrager en hun vermogen om de zorg te betalen. Het memo, gedateerd 7 november en bevestigd door meerdere posten, is op 8 november 2025 ingegaan en geldt voor alle categorieën van niet-immigranten- en immigrantenvisa.
Volgens de al lang bestaande regels moeten aanvragers al aantonen dat ze waarschijnlijk geen “last voor de samenleving” zullen worden. De nieuwe richtlijnen breiden deze beoordeling echter uit van besmettelijke ziekten naar een veel bredere lijst van chronische aandoeningen, waaronder diabetes, hartziekten, obesitas, kanker en bepaalde psychische diagnoses. Ambtenaren mogen nu aanvullende documenten opvragen, zoals recente laboratoriumuitslagen, bewijs van een in de Verenigde Staten geldige verzekering, of bewijs van voldoende eigen middelen om levenslange behandeling te bekostigen.
![Amerikaanse visumbeambten krijgen opdracht om gezondheid en financiële situatie van aanvragers grondig te onderzoeken]()
Juridische experts benadrukken dat dit beleid voor het eerst routinematige, niet-besmettelijke ziekten expliciet aanwijst als mogelijke reden voor weigering. Advocaten gespecialiseerd in zakelijke immigratie waarschuwen mobiliteitsteams binnen bedrijven om extra tijd in te plannen bij de voorbereiding van opdrachten, vooral voor oudere medewerkers en hun gezinsleden. Diverse multinationals zijn al begonnen met verplichte medische screenings voorafgaand aan uitzendingen en met het uitbreiden van verzekeringsdekking om last-minute visumweigeringen te voorkomen.
Voor zorgverleners en verzekeraars kan deze richtlijn leiden tot een grotere vraag naar draagbare, door werkgevers gesponsorde internationale zorgverzekeringen. Critici stellen daarentegen dat het te veel discretionaire bevoegdheid geeft aan ongetrainde visumambtenaren en het risico op discriminerende beslissingen vergroot, vooral richting aanvragers uit ontwikkelingslanden waar medische dossiers moeilijker te verifiëren zijn.
Op korte termijn moeten bedrijven rekening houden met langere administratieve verwerkingstijden en voorbereid zijn om aan te tonen dat het salaris- en vergoedingspakket van een werknemer de verwachte medische kosten volledig dekt. Mobiliteitsmanagers wordt ook aangeraden reizende leidinggevenden die gebruikmaken van het Visa Waiver / ESTA-programma te waarschuwen dat ook zij bij aankomst mogelijk extra vragen kunnen krijgen over chronische medische aandoeningen en bewijs van dekking.
Volgens de al lang bestaande regels moeten aanvragers al aantonen dat ze waarschijnlijk geen “last voor de samenleving” zullen worden. De nieuwe richtlijnen breiden deze beoordeling echter uit van besmettelijke ziekten naar een veel bredere lijst van chronische aandoeningen, waaronder diabetes, hartziekten, obesitas, kanker en bepaalde psychische diagnoses. Ambtenaren mogen nu aanvullende documenten opvragen, zoals recente laboratoriumuitslagen, bewijs van een in de Verenigde Staten geldige verzekering, of bewijs van voldoende eigen middelen om levenslange behandeling te bekostigen.
Juridische experts benadrukken dat dit beleid voor het eerst routinematige, niet-besmettelijke ziekten expliciet aanwijst als mogelijke reden voor weigering. Advocaten gespecialiseerd in zakelijke immigratie waarschuwen mobiliteitsteams binnen bedrijven om extra tijd in te plannen bij de voorbereiding van opdrachten, vooral voor oudere medewerkers en hun gezinsleden. Diverse multinationals zijn al begonnen met verplichte medische screenings voorafgaand aan uitzendingen en met het uitbreiden van verzekeringsdekking om last-minute visumweigeringen te voorkomen.
Voor zorgverleners en verzekeraars kan deze richtlijn leiden tot een grotere vraag naar draagbare, door werkgevers gesponsorde internationale zorgverzekeringen. Critici stellen daarentegen dat het te veel discretionaire bevoegdheid geeft aan ongetrainde visumambtenaren en het risico op discriminerende beslissingen vergroot, vooral richting aanvragers uit ontwikkelingslanden waar medische dossiers moeilijker te verifiëren zijn.
Op korte termijn moeten bedrijven rekening houden met langere administratieve verwerkingstijden en voorbereid zijn om aan te tonen dat het salaris- en vergoedingspakket van een werknemer de verwachte medische kosten volledig dekt. Mobiliteitsmanagers wordt ook aangeraden reizende leidinggevenden die gebruikmaken van het Visa Waiver / ESTA-programma te waarschuwen dat ook zij bij aankomst mogelijk extra vragen kunnen krijgen over chronische medische aandoeningen en bewijs van dekking.
Bron: Nairametrics
