Gegevens van Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC), geanalyseerd door CIC News en gerapporteerd door de Economic Times, tonen aan dat Canada in 2025 naar verwachting slechts ongeveer 203.000 tijdelijke buitenlandse werknemers zal toelaten, ver onder het officiële streefcijfer van 367.750. Het aantal toelatingen via zowel het Temporary Foreign Worker Programme (TFWP) als het International Mobility Programme (IMP) is aanzienlijk vertraagd sinds de invoering van nieuwe limieten, strengere loonregels en een moratorium op laagbetaalde arbeidsmarktbeoordelingen (LMIAs) eerder dit jaar.
Tussen januari en augustus 2025 kwamen slechts 154.515 buitenlandse werknemers Canada binnen—43.315 via het TFWP en 111.200 via het IMP. Als deze trend zich voortzet, zal het jaartotaal ongeveer gelijk zijn aan het door de overheid verlaagde plafond van circa 230.000 tijdelijke werknemers in 2026. Deze vertraging maakt deel uit van een meerjarenstrategie om het totale aantal tijdelijke bewoners tegen 2027 terug te brengen tot vijf procent van de Canadese bevolking, om zo de druk op huisvesting, gezondheidszorg en openbaar vervoer in grote steden te verminderen.
![Canada verwacht in 2025 een flinke daling van het aantal buitenlandse arbeidsmigranten]()
Voor werkgevers betekent dit een krapper wordende talentenpool—vooral in sectoren als horeca, landbouw en geavanceerde productie, die sterk afhankelijk zijn van LMIA-goedgekeurde werknemers. Bedrijven die projecten voor 2026 plannen, doen er goed aan nu al het wervingsproces te versnellen, intra-bedrijfsoverdrachten te overwegen (die nog steeds zijn vrijgesteld van de LMIA-limiet) of provinciale nominatieprogramma’s te verkennen die kunnen leiden tot permanente verblijfsvergunningen. Immigratieadvocaten waarschuwen dat strengere loonberekeningen en nieuwe taalvereisten voor houders van een Post-Graduation Work Permit leiden tot hogere afwijzingspercentages.
Multinationals herzien hun mobiliteitsbudgetten: sommigen verplaatsen logistieke en IT-functies naar de Verenigde Staten of Mexico, terwijl anderen gebruikmaken van thuiswerkbeleid om talent in het thuisland te houden. Tegelijkertijd lobbyen provincies met demografisch gedreven arbeidskrapte—zoals Newfoundland & Labrador en Saskatchewan—bij Ottawa voor regionale uitzonderingen. Of dergelijke concessies er komen, zal waarschijnlijk afhangen van de economische situatie richting de federale verkiezingen van 2026.
Tussen januari en augustus 2025 kwamen slechts 154.515 buitenlandse werknemers Canada binnen—43.315 via het TFWP en 111.200 via het IMP. Als deze trend zich voortzet, zal het jaartotaal ongeveer gelijk zijn aan het door de overheid verlaagde plafond van circa 230.000 tijdelijke werknemers in 2026. Deze vertraging maakt deel uit van een meerjarenstrategie om het totale aantal tijdelijke bewoners tegen 2027 terug te brengen tot vijf procent van de Canadese bevolking, om zo de druk op huisvesting, gezondheidszorg en openbaar vervoer in grote steden te verminderen.
Voor werkgevers betekent dit een krapper wordende talentenpool—vooral in sectoren als horeca, landbouw en geavanceerde productie, die sterk afhankelijk zijn van LMIA-goedgekeurde werknemers. Bedrijven die projecten voor 2026 plannen, doen er goed aan nu al het wervingsproces te versnellen, intra-bedrijfsoverdrachten te overwegen (die nog steeds zijn vrijgesteld van de LMIA-limiet) of provinciale nominatieprogramma’s te verkennen die kunnen leiden tot permanente verblijfsvergunningen. Immigratieadvocaten waarschuwen dat strengere loonberekeningen en nieuwe taalvereisten voor houders van een Post-Graduation Work Permit leiden tot hogere afwijzingspercentages.
Multinationals herzien hun mobiliteitsbudgetten: sommigen verplaatsen logistieke en IT-functies naar de Verenigde Staten of Mexico, terwijl anderen gebruikmaken van thuiswerkbeleid om talent in het thuisland te houden. Tegelijkertijd lobbyen provincies met demografisch gedreven arbeidskrapte—zoals Newfoundland & Labrador en Saskatchewan—bij Ottawa voor regionale uitzonderingen. Of dergelijke concessies er komen, zal waarschijnlijk afhangen van de economische situatie richting de federale verkiezingen van 2026.
Bron: The Economic Times
