Kanada prognozuje gwałtowny spadek liczby przyjazdów pracowników zagranicznych w 2025 roku

Dane z Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC), analizowane przez CIC News i cytowane przez Economic Times, pokazują, że Kanada w 2025 roku przyjmie zaledwie około 203 000 tymczasowych pracowników zagranicznych, co jest znacznie poniżej oficjalnego celu wynoszącego 367 750. Liczba przyjęć w ramach zarówno Programu Tymczasowych Pracowników Zagranicznych (TFWP), jak i Programu Mobilności Międzynarodowej (IMP) wyraźnie spadła od czasu wprowadzenia na początku roku nowych limitów, wyższych wymogów dotyczących wynagrodzeń oraz moratorium na oceny wpływu na rynek pracy (LMIA) dla nisko płatnych stanowisk.

Od stycznia do sierpnia 2025 roku do Kanady przybyło jedynie 154 515 pracowników zagranicznych — 43 315 w ramach TFWP i 111 200 przez IMP. Jeśli obecne tendencje się utrzymają, całoroczny wynik będzie zbliżony do obniżonego limitu rządowego na 2026 rok, wynoszącego około 230 000 tymczasowych pracowników. Spowolnienie to element wieloletniej strategii mającej na celu zmniejszenie populacji tymczasowych rezydentów do 5% całkowitej populacji Kanady do 2027 roku, co ma odciążyć rynek mieszkaniowy, służbę zdrowia i transport publiczny w największych miastach.



Dla pracodawców oznacza to natychmiastowe ograniczenie dostępności talentów — zwłaszcza w sektorach takich jak hotelarstwo, rolnictwo i zaawansowana produkcja, które w dużej mierze polegają na pracownikach zatwierdzonych przez LMIA. Firmy planujące projekty na 2026 rok powinny rozważyć przyspieszenie rekrutacji już teraz, skorzystać z transferów wewnątrzfirmowych (które nadal są zwolnione z limitów LMIA) lub zbadać możliwości programów nominacji prowincjonalnych prowadzących do stałego pobytu. Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że surowsze zasady dotyczące wynagrodzeń oraz nowe wymogi językowe dla posiadaczy pozwolenia na pracę po ukończeniu studiów zwiększają liczbę odmów.

Międzynarodowe korporacje już przeglądają swoje budżety na mobilność pracowników: niektóre przenoszą stanowiska logistyczne i IT do USA lub Meksyku, inne wykorzystują politykę pracy zdalnej, aby zatrzymać talenty w krajach macierzystych. Jednocześnie prowincje borykające się z niedoborami siły roboczej spowodowanymi zmianami demograficznymi — w tym Newfoundland i Labrador oraz Saskatchewan — lobują w Ottawie o regionalne wyjątki. To, czy takie ustępstwa zostaną wprowadzone, prawdopodobnie zależeć będzie od kondycji gospodarki przed wyborami federalnymi w 2026 roku.