De federale regering van België heeft stilletjes de meest ingrijpende hervorming van het immigratiebeleid in tien jaar doorgevoerd. Een pakket koninklijke en ministeriële besluiten, dat op 17 februari 2026 in werking trad, verhoogt de administratieve kost voor naturalisatie van €150 naar €1.000 (jaarlijks geïndexeerd) en wijzigt tegelijkertijd verschillende bepalingen van de Vreemdelingenwet die het gezinshereniging regelen.
De toeslag voor het verkrijgen van het staatsburgerschap wordt door de overheid gerechtvaardigd als een middel om ‘transactieve’ aanvragen tegen te gaan en om de werkelijke kosten van de steeds complexere dossiers te dekken. Voorstanders wijzen erop dat België lange tijd een uitzondering was in West-Europa vanwege de lage naturalisatiekosten; de nieuwe vergoeding van €1.000 ligt nu min of meer op hetzelfde niveau als Nederland (€945) en Frankrijk (€630). Critici, waaronder migrantenrechtenorganisaties en Brusselse bedrijfsverenigingen, vrezen dat de prijsstijging vooral de laagste inkomens van niet-EU-burgers zal treffen en de integratie van langdurige bewoners die een Belgisch paspoort nodig hebben voor functies met veel reizen kan vertragen.
![België verviervoudigt naturalisatiekosten en verscherpt regels voor gezinshereniging]()
Voor werkgevers is de grootste verrassing de herziening van de voorwaarden voor gezinshereniging. Sponsors moeten nu een netto maandinkomen aantonen van minstens 110% van het gewaarborgd minimumloon—momenteel €1.960—plus 10% per bijkomend gezinslid. Erkende vluchtelingen behouden een beperkte vrijstelling, maar slechts voor de eerste zes maanden na het verkrijgen van de status (voorheen één jaar). Personen met subsidiaire bescherming moeten voortaan twee volledige jaren wachten voordat ze familie kunnen laten overkomen. Daarnaast stijgt de minimumleeftijd voor echtgenoten van 18 naar 21 jaar.
Global-mobility managers moeten rekening houden met langere doorlooptijden en hogere kosten. HR-teams die assignees helpen bij de overgang naar lokale contracten stemmen vaak naturalisatie- of verblijfsaanvragen af op promotiecycli; de viercijferige kost kan nu vooraf goedkeuring van de kostenplaatsverantwoordelijken vereisen. Bedrijven die vertrouwen op intra-EU gezinsmobiliteit—vooral die specialisten uit het naburige Luxemburg of Nederland roteren—moeten de nieuwe inkomensdrempel toetsen aan de verschillen tussen bruto en netto.
Vooruitkijkend zegt de Directie-Generaal Migratie en Binnenlandse Zaken de impact van de hogere vergoeding op het aantal aanvragen te zullen monitoren en mogelijk afbouwregelingen voor kwetsbare groepen te overwegen. Intussen raden verhuisdiensten aan dat werknemers die al in aanmerking komen voor naturalisatie hun aanvraag indienen vóór 30 april, wanneer de eerste inflatie-indexering de kost waarschijnlijk boven de €1.020 zal brengen.
De toeslag voor het verkrijgen van het staatsburgerschap wordt door de overheid gerechtvaardigd als een middel om ‘transactieve’ aanvragen tegen te gaan en om de werkelijke kosten van de steeds complexere dossiers te dekken. Voorstanders wijzen erop dat België lange tijd een uitzondering was in West-Europa vanwege de lage naturalisatiekosten; de nieuwe vergoeding van €1.000 ligt nu min of meer op hetzelfde niveau als Nederland (€945) en Frankrijk (€630). Critici, waaronder migrantenrechtenorganisaties en Brusselse bedrijfsverenigingen, vrezen dat de prijsstijging vooral de laagste inkomens van niet-EU-burgers zal treffen en de integratie van langdurige bewoners die een Belgisch paspoort nodig hebben voor functies met veel reizen kan vertragen.
Voor werkgevers is de grootste verrassing de herziening van de voorwaarden voor gezinshereniging. Sponsors moeten nu een netto maandinkomen aantonen van minstens 110% van het gewaarborgd minimumloon—momenteel €1.960—plus 10% per bijkomend gezinslid. Erkende vluchtelingen behouden een beperkte vrijstelling, maar slechts voor de eerste zes maanden na het verkrijgen van de status (voorheen één jaar). Personen met subsidiaire bescherming moeten voortaan twee volledige jaren wachten voordat ze familie kunnen laten overkomen. Daarnaast stijgt de minimumleeftijd voor echtgenoten van 18 naar 21 jaar.
Global-mobility managers moeten rekening houden met langere doorlooptijden en hogere kosten. HR-teams die assignees helpen bij de overgang naar lokale contracten stemmen vaak naturalisatie- of verblijfsaanvragen af op promotiecycli; de viercijferige kost kan nu vooraf goedkeuring van de kostenplaatsverantwoordelijken vereisen. Bedrijven die vertrouwen op intra-EU gezinsmobiliteit—vooral die specialisten uit het naburige Luxemburg of Nederland roteren—moeten de nieuwe inkomensdrempel toetsen aan de verschillen tussen bruto en netto.
Vooruitkijkend zegt de Directie-Generaal Migratie en Binnenlandse Zaken de impact van de hogere vergoeding op het aantal aanvragen te zullen monitoren en mogelijk afbouwregelingen voor kwetsbare groepen te overwegen. Intussen raden verhuisdiensten aan dat werknemers die al in aanmerking komen voor naturalisatie hun aanvraag indienen vóór 30 april, wanneer de eerste inflatie-indexering de kost waarschijnlijk boven de €1.020 zal brengen.
