Artsen zien snellere Amerikaanse vergunningen tegemoet nu zeven staten de regels versoepelen voor internationale artsen

Op 23 februari 2026 publiceert Portal Revista Kdea 360 over een stille revolutie in de medische vergunningverlening in Amerikaanse staten: Florida, Tennessee, Illinois, Arkansas, Idaho, Iowa en Missouri staan nu toe dat buitenlandse artsen onder toezicht of met een voorlopige vergunning mogen werken, zonder dat ze een volledige Amerikaanse specialisatie hoeven te herhalen. Deze verandering is een reactie op de voorspelling van de Association of American Medical Colleges, die een tekort van 86.000 artsen verwacht tegen 2036. Voor Braziliaanse artsen die gefrustreerd zijn door hun stagnante inkomen thuis – vaak tussen de R$ 7.000 en 15.000 per maand – is het salarisverschil in de VS zeer aantrekkelijk. Het mediane salaris van een Amerikaanse arts ligt rond de US$ 300.000 (ongeveer R$ 1,5 miljoen). Toch vereist deze route nog steeds certificering door de Educational Commission for Foreign Medical Graduates (ECFMG) en het succesvol afronden van de USMLE-examens. Immigratiestrateeg Vinícius Bicalho adviseert deze mijlpalen te combineren met een H-1B-petitie zonder quotum van een non-profit ziekenhuis of een Conrad 30 J-1 vrijstelling in gebieden met een tekort aan artsen. Ziekenhuizen in het landelijke Missouri en de Florida Panhandle proberen Braziliaanse specialisten al te werven met verhuispakketten die onder meer versnelde verwerking, sponsoring van groene kaarten voor het gezin en bonussen voor het aflossen van leningen omvatten. Bedrijven die medische directeuren uit het buitenland naar Amerikaanse dochterondernemingen sturen, doen er goed aan de wederzijdse erkenning van vergunningen en clausules voor beroepsaansprakelijkheidsverzekeringen te controleren, omdat de dekking vaak afhankelijk is van onbeperkte vergunningen. Conclusie: HR-teams hebben nu alternatieve wervingskanalen, maar moeten immigratie-, erkennings- en personeelsbeleid goed op elkaar afstemmen om complianceproblemen te voorkomen – vooral terugvorderingsclausules als artsen vertrekken voordat ze de verplichte diensttijd in tekortgebieden hebben vervuld.