De Italiaanse Begrotingswet voor 2026-2028 (Wet 199/2025) is op 1 januari 2026 in werking getreden en werd op 6 maart uitvoerig geanalyseerd door de Law Library of Congress. Onder de meer dan 1.000 paragrafen springt voor de internationale mobiliteitsgemeenschap vooral de verhoging van de jaarlijkse forfaitaire belasting voor vermogende particulieren die kiezen voor het ‘new residents’-regime in het oog. Vanaf dit jaar stijgt het forfait tot €300.000 en wordt de extra heffing per meeverhuizend gezinslid verdubbeld tot €50.000. (loc.gov)
Hoewel de hogere kosten veel media-aandacht kregen, blijft de kern van het regime ongewijzigd: in aanmerking komende verhuizers kunnen nog steeds het merendeel van hun buitenlandse inkomsten tot 15 jaar vrijstellen van de progressieve Italiaanse belastingtarieven, terwijl inkomsten uit Italiaanse bronnen gewoon belast blijven. Fiscale adviseurs benadrukken dat deze aanpassing Italië weer in lijn brengt met vergelijkbare regelingen in Portugal, Spanje en Griekenland na een periode van euro-inflatie, en dat het een reactie is op strengere politieke controle van zogenoemde ‘non-dom’-constructies.
![Begrotingswet verscherpt vlaktaksregeling voor nieuwe inwoners, maar houdt Italië aantrekkelijk voor expats]()
Naast de persoonlijke belastingmaatregelen introduceert de Begrotingswet ook regels die indirect invloed hebben op de kosten van bedrijfsverplaatsingen. Een vereenvoudigde btw-teruggaafprocedure voor niet-EU-shopper moet Italië aantrekkelijker maken voor kortdurende zakenreizen en conferenties, terwijl stimuleringsmaatregelen voor energie-intensieve bedrijven intra-company transfers in de productiesector kunnen bevorderen. Werkgevers dienen ook rekening te houden met een nieuwe forfaitaire belasting van 15% op nachttoeslagen, met een maximum van €1.500, wat gevolgen heeft voor de loonadministratie bij 24-uursdiensten.
Immigratieadvocaten wijzen erop dat het in april te verschijnen Decreto Flussi-quota besluit waarschijnlijk verwijst naar de in de Begrotingswet aangepaste definities van afhankelijke kinderen en ouderschapsverlof, waardoor de geldigheidsduur van verblijfsvergunningen wordt afgestemd op de nieuwe sociale zekerheidsregels. Multinationals doen er daarom goed aan hun kostenprognoses en expatbeleid te herzien om aan de nieuwe eisen te voldoen.
Al met al laten deze aanpassingen zien dat Rome een delicate balans zoekt: het verhogen van inkomsten en aanpakken van ongelijkheid zonder buitenlandse investeerders en gespecialiseerd talent, die de economie hard nodig heeft, af te schrikken. Voor internationaal mobiele professionals blijft Italië fiscaal aantrekkelijk, maar de prijs van het gouden belastingticket is onmiskenbaar gestegen.
Hoewel de hogere kosten veel media-aandacht kregen, blijft de kern van het regime ongewijzigd: in aanmerking komende verhuizers kunnen nog steeds het merendeel van hun buitenlandse inkomsten tot 15 jaar vrijstellen van de progressieve Italiaanse belastingtarieven, terwijl inkomsten uit Italiaanse bronnen gewoon belast blijven. Fiscale adviseurs benadrukken dat deze aanpassing Italië weer in lijn brengt met vergelijkbare regelingen in Portugal, Spanje en Griekenland na een periode van euro-inflatie, en dat het een reactie is op strengere politieke controle van zogenoemde ‘non-dom’-constructies.
Naast de persoonlijke belastingmaatregelen introduceert de Begrotingswet ook regels die indirect invloed hebben op de kosten van bedrijfsverplaatsingen. Een vereenvoudigde btw-teruggaafprocedure voor niet-EU-shopper moet Italië aantrekkelijker maken voor kortdurende zakenreizen en conferenties, terwijl stimuleringsmaatregelen voor energie-intensieve bedrijven intra-company transfers in de productiesector kunnen bevorderen. Werkgevers dienen ook rekening te houden met een nieuwe forfaitaire belasting van 15% op nachttoeslagen, met een maximum van €1.500, wat gevolgen heeft voor de loonadministratie bij 24-uursdiensten.
Immigratieadvocaten wijzen erop dat het in april te verschijnen Decreto Flussi-quota besluit waarschijnlijk verwijst naar de in de Begrotingswet aangepaste definities van afhankelijke kinderen en ouderschapsverlof, waardoor de geldigheidsduur van verblijfsvergunningen wordt afgestemd op de nieuwe sociale zekerheidsregels. Multinationals doen er daarom goed aan hun kostenprognoses en expatbeleid te herzien om aan de nieuwe eisen te voldoen.
Al met al laten deze aanpassingen zien dat Rome een delicate balans zoekt: het verhogen van inkomsten en aanpakken van ongelijkheid zonder buitenlandse investeerders en gespecialiseerd talent, die de economie hard nodig heeft, af te schrikken. Voor internationaal mobiele professionals blijft Italië fiscaal aantrekkelijk, maar de prijs van het gouden belastingticket is onmiskenbaar gestegen.
