Het Spaanse Bureau voor Nationale Vooruitziendheid en Strategie (ONPE), een afdeling die rechtstreeks rapporteert aan de premier, publiceerde op 25 maart een scenario-analyse waarin wordt getoond hoe een toekomstige immigratiekrimp van 30% het land tegen 2075 zou veranderen. Het ‘gesloten-deur’-model voorspelt een bevolking van slechts 40 miljoen – 15 miljoen minder dan in de basisprognose – en een 22% kleinere economie. Scholen in landelijke provincies zouden sluiten door gebrek aan leerlingen, de landbouwproductie zou dalen door het wegvallen van seizoensarbeid, en de sociale zekerheidsbijdragen zouden sterk teruglopen, wat hogere belastingen of bezuinigingen op uitkeringen noodzakelijk maakt.
Het rapport benadrukt dat migranten overwegend jong zijn: de helft van de 2 miljoen nieuwkomers sinds 2020 was tussen de 20 en 44 jaar, een groep die direct bijdraagt aan zowel consumptie als loonbelasting. ONPE schat dat buitenlanders al bijna de helft van de economische groei van Spanje na de pandemie voor hun rekening nemen. Daarnaast stelt het rapport dat de vraag naar leraren, verpleegkundigen en IT-professionals niet alleen door binnenlandse afgestudeerden kan worden ingevuld, zelfs niet als de vruchtbaarheid snel zou herstellen.
![Onderzoek Waarschuwt: Spaanse Economie Krimpt Zonder Voortdurende Immigratie]()
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de boodschap duidelijk: de middellangetermijnconcurrentiekracht van Spanje – en de openheid voor buitenlands talent – zijn nauw met elkaar verbonden. Multinationals die Iberische hubs overwegen voor shared services of R&D-centra, moeten rekening houden met het pro-migratiebeleid van de overheid en de kans op verdere versoepelingen, zoals snellere vergunningen voor digitale nomaden en verbeteringen van de EU Blue Card. Omgekeerd zou een politieke koerswijziging richting restricties directe kosten met zich meebrengen, van looninflatie tot langere wachttijden voor verblijfsvergunningen.
HR-teams kunnen de ONPE-gegevens gebruiken om het senior management te informeren over de arbeidsmarktontwikkelingen in Spanje en om vroegtijdige werving van niet-EU-kandidaten te stimuleren. Tegelijkertijd zouden salarisadministraties de pensioenlasten moeten toetsen aan scenario’s met een tragere bevolkingsgroei.
Het rapport benadrukt dat migranten overwegend jong zijn: de helft van de 2 miljoen nieuwkomers sinds 2020 was tussen de 20 en 44 jaar, een groep die direct bijdraagt aan zowel consumptie als loonbelasting. ONPE schat dat buitenlanders al bijna de helft van de economische groei van Spanje na de pandemie voor hun rekening nemen. Daarnaast stelt het rapport dat de vraag naar leraren, verpleegkundigen en IT-professionals niet alleen door binnenlandse afgestudeerden kan worden ingevuld, zelfs niet als de vruchtbaarheid snel zou herstellen.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de boodschap duidelijk: de middellangetermijnconcurrentiekracht van Spanje – en de openheid voor buitenlands talent – zijn nauw met elkaar verbonden. Multinationals die Iberische hubs overwegen voor shared services of R&D-centra, moeten rekening houden met het pro-migratiebeleid van de overheid en de kans op verdere versoepelingen, zoals snellere vergunningen voor digitale nomaden en verbeteringen van de EU Blue Card. Omgekeerd zou een politieke koerswijziging richting restricties directe kosten met zich meebrengen, van looninflatie tot langere wachttijden voor verblijfsvergunningen.
HR-teams kunnen de ONPE-gegevens gebruiken om het senior management te informeren over de arbeidsmarktontwikkelingen in Spanje en om vroegtijdige werving van niet-EU-kandidaten te stimuleren. Tegelijkertijd zouden salarisadministraties de pensioenlasten moeten toetsen aan scenario’s met een tragere bevolkingsgroei.
Bron: El País
