Badanie ostrzega, że gospodarka Hiszpanii skurczyłaby się bez dalszej imigracji

Hiszpańskie Biuro ds. Prognoz i Strategii Narodowej (ONPE), jednostka podlegająca bezpośrednio premierowi, opublikowało 25 marca raport scenariuszowy, który pokazuje, jak 30% ograniczenie przyszłej imigracji może zmienić kraj do 2075 roku. Model „zamkniętych drzwi” przewiduje populację na poziomie zaledwie 40 milionów – o 15 milionów mniej niż w prognozie bazowej – oraz spadek PKB o 22%. W prowincjach wiejskich szkoły zamknęłyby się z powodu braku uczniów, produkcja rolna zmalałaby wskutek niedoboru pracowników sezonowych, a wpływy z składek na ubezpieczenia społeczne spadłyby, co zmusiłoby do podniesienia podatków lub cięć w świadczeniach. Raport podkreśla, że migranci to przede wszystkim osoby młode: połowa z 2 milionów nowo przybyłych od 2020 roku miała od 20 do 44 lat, czyli grupę, która od razu przyczynia się do konsumpcji i podatków od wynagrodzeń. ONPE szacuje, że cudzoziemcy odpowiadają już za niemal połowę wzrostu PKB Hiszpanii po pandemii. Dodaje, że zapotrzebowanie na nauczycieli, pielęgniarki i specjalistów IT nie może być zaspokojone wyłącznie przez krajowych absolwentów, nawet jeśli wskaźnik urodzeń szybko by wzrósł. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej przesłanie jest jasne: konkurencyjność Hiszpanii w średnim terminie – oraz jej otwartość na zagraniczne talenty – są ze sobą ściśle powiązane. Międzynarodowe korporacje rozważające hiszpańskie centra usług wspólnych lub ośrodki badawczo-rozwojowe powinny uwzględnić proimigracyjną politykę rządu oraz prawdopodobieństwo dalszych ułatwień (np. szybsze pozwolenia dla cyfrowych nomadów czy ulepszenia w ramach Karty Niebieskiej UE). Z kolei polityczne zwroty w kierunku ograniczeń pociągnęłyby za sobą bezpośrednie koszty, od wzrostu płac po wydłużenie kolejek po pozwolenia na pobyt. Zespoły HR mogą wykorzystać dane ONPE do informowania kadry zarządzającej o perspektywach rynku pracy w Hiszpanii oraz do wczesnego planowania rekrutacji spoza UE. Tymczasem działy płac powinny przetestować założenia dotyczące kosztów emerytalnych w scenariuszach wolniejszego wzrostu populacji.