Nieuwe regels in het buitenland verscherpen visumprocedure voor Indiase studenten, werknemers en toeristen in april

Het nieuwe fiscale jaar brengt een reeks aanpassingen in immigratieregels in belangrijke bestemmingslanden met zich mee, waarvan veel op 1 april 2026 ingingen. Een overzicht van Moneycontrol belicht de directe knelpunten voor Indiase aanvragers.

Verenigde Staten: USCIS vereist nu het vernieuwde formulier I-129 voor alle H-1B cap-aanvragen, met gedetailleerde gegevens over loonniveaus, uitgebreidere functiebeschrijvingen en strengere werkgeversverklaringen. Immigratieadvocaten waarschuwen dat het aantal verzoeken om aanvullende bewijsstukken (RFEs) waarschijnlijk zal toenemen, wat vertragingen en hogere juridische kosten voor Indiase technologiebedrijven betekent.

Verenigd Koninkrijk: Vanaf 8 april stijgen de visumkosten overal – bezoekersvisa naar £135, studentenvisa naar £558 en visa voor geschoolde werknemers naar £769 (voor drie jaar). In combinatie met de jaarlijkse Immigration Health Surcharge van £1.035, bedragen de initiële kosten om een gezin van vier naar het VK te verhuizen nu meer dan ₹9 lakh.



Canada: De kosten voor permanente verblijfsaanvragen stijgen op 30 april, terwijl door de overheid gefinancierde integratiediensten worden beperkt tot zes jaar vanaf de datum van toekenning van het permanente verblijf. Werkgevers zullen de onboarding van nieuwe medewerkers die via Express Entry en PNP binnenkomen, moeten versterken.

Europese Unie: Het Schengen Entry/Exit System (EES) gaat op 10 april live en vervangt paspoortstempels door biometrische controles aan de buitengrenzen. Hoewel het langverwachte systeem op de lange termijn voor kortere wachtrijen moet zorgen, moeten Indiase zakenreizigers rekening houden met opstartproblemen en langere verwerkingstijden.

Nieuw-Zeeland: Vanaf 20 april worden open werkvisa opgesplitst in “volledige” en “beperkte” voorwaarden, wat de baanflexibiliteit kan beperken voor nieuwe Indiase aankomsten zonder vaste arbeidsovereenkomst. Mobiliteitsteams dienen hun kostenmodellen bij te werken, werknemersvoorlichtingen te vernieuwen en aanvraagtermijnen aan te passen aan de strengere documentatie-eisen en hogere kosten.