Canada creëert humanitaire uitzondering zodat alleenstaande minderjarigen asiel kunnen blijven aanvragen

Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada (IRCC) heeft een tijdelijke beleidsmaatregel gepubliceerd die alleenstaande minderjarigen die al in Canada zijn beschermt tegen twee nieuwe uitsluitingsregels die eerder dit voorjaar werden ingevoerd onder wetsvoorstel C-12. De wet, die op 26 maart 2026 koninklijke goedkeuring kreeg, verbiedt de meeste vluchtelingenclaims die meer dan een jaar na de eerste binnenkomst in Canada worden ingediend en blokkeert ook claims die 14 dagen of langer na een onregelmatige grensovergang vanuit de Verenigde Staten worden ingediend. Ottawa stelde dat deze bepalingen nodig waren om frauduleuze of opportunistische claims tegen te gaan en middelen vrij te maken voor snellere verwerking. Kinderbeschermingsorganisaties waarschuwden echter dat de strikte deadlines kwetsbare kinderen in gevaar zouden brengen, omdat minderjarigen zonder ouders of wettelijke voogden vaak moeite hebben om juridische termijnen te begrijpen of de benodigde documenten voor een claim te verzamelen.

Het nieuwe beleid van IRCC, ondertekend door minister van Immigratie Lena Metlege Diab op 19 mei en op 20 mei op de website van het departement gepubliceerd, instrueert aangewezen ambtenaren om de nieuwe uitsluitingsregels in sectie 101(1)(b.1) en 101(1)(b.2) niet toe te passen wanneer de aanvrager jonger is dan 18 jaar en geen ouder of wettelijk verantwoordelijke volwassene in Canada heeft. Deze uitzondering gaat onmiddellijk in en blijft van kracht totdat deze wordt ingetrokken of vervangen door een permanente regelgevende oplossing. Alle andere toelatingscriteria, zoals veiligheids- en ernstige misdrijvencontroles, blijven van toepassing.



In de praktijk betekent deze wijziging dat grensambtenaren, binnenlandse handhavingsmedewerkers en registratiemedewerkers van de Vluchtelingenbeschermingsafdeling moeten controleren of een aanvrager een alleenstaande minderjarige lijkt te zijn voordat een uitsluitingsbeslissing wordt genomen. Voldoet de persoon aan de definitie in het beleid, dan gaat de claim door naar een volledige hoorzitting bij de Immigratie- en Vluchtelingenraad (IRB), ook al is de nieuwe wettelijke indieningsperiode gemist. De tekst verduidelijkt ook dat deze maatregel landelijk geldt, inclusief bij onofficiële grensovergangen langs de Quebec-New York en Manitoba-North Dakota grenzen, waar recent een toename van onregelmatige binnenkomsten is waargenomen.

Voor werkgevers en relocatiemanagers haalt deze uitzondering een onzekerheidsfactor weg wanneer het afhankelijke kind van een werknemer – of het kind van een buitenlandse werknemer die is verdwenen – een asielclaim indient. Zonder dit beleid zouden die claims mogelijk direct zijn afgewezen, waardoor minderjarigen in onzekerheid zouden blijven en werkgevers niet zeker zouden zijn van hun zorgplicht. Mensenrechtenorganisaties verwelkomden de aankondiging, maar riepen IRCC op om een permanente regelgevende uitzondering te creëren zodat deze bescherming niet door een toekomstige minister kan worden teruggedraaid.

Deze wijziging laat zien hoe Ottawa wetsvoorstel C-12 nog aanpast terwijl het nog vers is. Mobiliteitsprofessionals kunnen de komende weken verdere technische aanpassingen verwachten, vooral rond humanitaire werkvergunningen (subcategoriecodes H81 en H82) en nieuwe documentatiechecklists.