
De voorzitter van de Duitse voetbalbond (DFB), Bernd Neuendorf, uitte op 13 juni “ernstige bezorgdheid” nadat bekend werd dat tientallen supporters van Ivoorkust geen visum kregen voor de Verenigde Staten, mede-organisator van het WK 2026. Dit probleem kwam aan het licht slechts een week voordat Duitsland op 20 juni in Toronto tegen de West-Afrikaanse ploeg speelt. Volgens verschillende supportersgroepen weigerden Amerikaanse consulaten massaal visumaanvragen, met als reden onvolledige reisplannen en onvoldoende bewijs van financiële middelen – terwijl veel aanvragers wel wedstrijdtickets en hotelreserveringen hadden. Hoewel voor toegang tot Canada (de locatie van de wedstrijd Duitsland–Ivoorkust) een aparte eTA vereist is, blijft het visum voor de VS essentieel voor trans-Atlantische vluchten met tussenstops. Neuendorf waarschuwde tijdens een bijeenkomst in het German House of Soccer in New York dat algemene weigeringen “indruisen tegen de geest van een open WK” en een precedent kunnen scheppen voor toekomstige grote evenementen waarbij Duitse fans de dupe kunnen worden. Hij heeft het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken gevraagd de kwestie aan te kaarten bij de Amerikaanse autoriteiten, aangezien sommige Duitse supporters nog steeds wachten op visuminterviews voor wedstrijden in de knock-outfase in de VS. Sporttoerismebedrijven melden dat de onzekerheid nu al leidt tot minder last-minute pakketverkopen. Verschillende reisbureaus in Frankfurt zien annuleringen van meer dan 20 procent bij reizen die wedstrijden in zowel de VS als Canada combineren. Lufthansa Group, die speciale fancharters naar Philadelphia en Houston heeft toegevoegd, laat passagiers één gratis omboeking toe als hun visumstatus verandert. Werkgevers die incentive-reizen of executive hospitality rond de Duitse wedstrijden plannen, moeten ervoor zorgen dat reizigers beschikken over de juiste Amerikaanse B-1/B-2 visa of Canadese eTA’s en ruimere tijd inplannen voor visumaanvragen. Deze situatie herinnert eraan dat zelfs visumfaciliteiten voor evenementen geen garantie bieden – iets waar global mobility-teams rekening mee moeten houden in hun risicobeoordelingen.