Wysokie koszty wiz H-1B i zaostrzone przepisy w USA skłaniają Hindusów do samodzielnego ubiegania się o zielone karty EB-1A

W obliczu zaostrzenia polityki imigracyjnej administracji Trumpa w drugim okresie urzędowania, które podniosło opłatę za złożenie nowej petycji H-1B do 100 000 USD oraz zaostrzyło kontrole wynagrodzeń, wielu wysoko wykwalifikowanych Hindusów rezygnuje z wiz zależnych od pracodawcy na rzecz samodzielnie składanej petycji EB-1A o zieloną kartę dla osób o „wyjątkowych zdolnościach”.

Według danych przytoczonych przez firmę doradczą Boundless Immigration, liczba wniosków EB-1A wzrosła o 56% kwartał do kwartału, osiągając 7 338 w pierwszym kwartale roku fiskalnego 2025 – to najszybszy wzrost od początku prowadzenia statystyk. Prawnicy imigracyjni z Bengaluru i Hyderabad odnotowują trzykrotny wzrost liczby indyjskich założycieli firm technologicznych i starszych inżynierów, którzy proszą o wsparcie w analizie cytowań i listy referencyjne, aby spełnić 10-punktowy test dowodowy EB-1A.



Zmiana ta wynika zarówno z powodów ekonomicznych, jak i kwestii kontroli. Wiza H-1B wymaga od pracodawców ponoszenia wysokich opłat, udziału w losowaniach oraz ryzyka zwolnień w trakcie trwania umowy. EB-1A, choć wymaga obszernej dokumentacji, pozwala aplikantom na bezpośrednie przejście do stałego pobytu w USA bez konieczności posiadania oferty pracy czy testów rynku pracy, co zapewnia stabilność przy długoterminowych projektach i transferach wewnątrzfirmowych.

Dla korporacji międzynarodowych trend ten zmienia strategię mobilności talentów: zespoły HR muszą planować dłuższe terminy realizacji delegacji do USA oraz przeglądać klauzule zwrotu kosztów, ponieważ pracownicy EB-1A nie są związani z konkretnym sponsorem. Osoby wyjeżdżające do USA powinny zacząć budować portfolio osiągnięć – patenty, publikacje recenzowane, relacje medialne – na 12–18 miesięcy przed złożeniem wniosku.

Eksperci ostrzegają, że standardy rozpatrywania wniosków zgodnie z wytycznymi USCIS z czasów Trumpa pozostają wysokie; wskaźnik odmów dla EB-1A wyniósł 26% w ostatnim roku fiskalnym. Firmy mogą więc rozważyć alternatywne lokalizacje, takie jak Kanada czy Wielka Brytania, na czas oczekiwania na decyzję.