Były szef Straży Granicznej apeluje o pięciopunktowy plan działania, by powstrzymać rekordową liczbę przepraw przez Kanał La Manche

Były dyrektor generalny Border Force, Tony Smith, opublikował zdecydowany pięciopunktowy plan mający na celu zakończenie, jak to określa, „kryzysu migracyjnego” w Kanale La Manche, po tym jak wstępne dane Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wykazały 41 472 przepłynięć małych łodzi w 2025 roku – najwyższy poziom od trzech lat. W artykule dla Scottish Sun z 4 stycznia Smith argumentuje, że bez radykalnych zmian prawnych i operacyjnych przemytnicy będą nadal wykorzystywać luki prawne, a liczba przepraw wzrośnie w 2026 roku.

Główne propozycje obejmują: 1) wycofanie się z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, co umożliwi automatyczne deportacje; 2) przywrócenie umowy o przetwarzaniu poza granicami kraju, takiej jak odrzucony projekt z Rwandą; 3) rozszerzenie dwustronnych umów o „usuwaniu” migrantów z krajów źródłowych, w tym Wietnamu i Indii; 4) nakładanie sankcji na państwa odmawiające przyjęcia deportowanych; oraz 5) ponowne inwestowanie w programy relokacji prowadzone przez UNHCR, aby zapewnić kontrolowane ścieżki humanitarne.



Interwencja Smitha pojawia się w środku intensywnych debat politycznych. Liderka Partii Konserwatywnej, Kemi Badenoch, wcześniej sygnalizowała gotowość do opuszczenia ECHR, podczas gdy lider Partii Pracy, Sir Keir Starmer, sprzeciwia się wycofaniu, ale popiera umiarkowane reformy azylowe. Środowiska biznesowe pozostają ostrożne, obawiając się, że twarda polityka może skomplikować negocjacje handlowe i zaszkodzić reputacji Wielkiej Brytanii jako otwartej gospodarki.

Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej większym problemem są kwestie operacyjne: zaostrzenie polityki deportacyjnej może wywołać nowe wyzwania prawne i zwiększyć kontrolę nad ścieżkami zatrudnienia sponsorowanymi przez pracodawców, jeśli opinia publiczna obróci się przeciwko szerszej migracji zarobkowej. Choć plan Smitha nie jest polityką rządu, prawdopodobnie wpłynie na kształtowanie programów wyborczych przed kolejnymi wyborami parlamentarnymi.

Firmy zatrudniające cudzoziemców powinny uważnie śledzić dyskusje na temat wyjścia z ECHR – każdy taki krok może mieć wpływ na orzecznictwo dotyczące praw pracowniczych – oraz zrewidować plany komunikacji kryzysowej na wypadek nagłych zmian polityki, które mogłyby wpłynąć na zaufanie pracowników delegowanych.