Scenariusz zerowej migracji zmniejszyłby gospodarkę Wielkiej Brytanii o 3,6% i spowodowałby deficyt budżetowy w wysokości 37 miliardów funtów, informuje NIESR.

Zredukowanie migracji netto do zera spowodowałoby, że gospodarka Wielkiej Brytanii byłaby o 3,6% mniejsza do 2040 roku, a deficyt budżetowy wzrósłby o 37 miliardów funtów – wynika z raportu opublikowanego przez National Institute of Economic and Social Research (NIESR). Modelowanie tego think-tanku, opisane przez The Guardian, wskazuje, że mniejsza i starzejąca się siła robocza spowoduje szybszy spadek wpływów podatkowych niż zmniejszenie wydatków publicznych, zmuszając przyszłe rządy do większego zadłużania się lub podnoszenia podatków.

Badanie pojawia się w czasie, gdy migracja netto już gwałtownie spadła – z 649 tys. w 2025 roku do 204 tys. w roku zakończonym w czerwcu – po serii podwyżek progów płacowych i zaostrzeniu zasad dotyczących wiz rodzinnych i dla opiekunów. Obie główne partie polityczne obiecują jeszcze surowsze ograniczenia, a ekonomiści z NIESR ostrzegają, że osiągnięcie zerowej migracji netto podważy produktywność i długoterminową stabilność finansów publicznych.



W modelu realne płace początkowo rosną nieznacznie, gdy pracodawcy inwestują w automatyzację, by zrekompensować niedobory pracowników, ale ogólny wzrost PKB zatrzymuje się. Do 2040 roku gospodarka będzie o 100 miliardów funtów mniejsza niż w scenariuszu bazowym Office for Budget Responsibility, zakładającym 245 tys. migrantów netto rocznie. Raport podkreśla, że imigracja jest kluczowa dla sektorów takich jak zdrowie, opieka społeczna, STEM i zaawansowana produkcja – obszarów już borykających się z brakami kwalifikacji na rynku krajowym.

Dla zespołów zajmujących się mobilnością globalną i planowaniem siły roboczej wyniki te wzmacniają argumenty za zrównoważonym, ukierunkowanym na umiejętności systemem migracyjnym, zamiast prostych limitów. Firmy zależne od międzynarodowych talentów są zachęcane do udziału w trwających konsultacjach rządowych dotyczących „earned settlement” oraz do przedstawiania dowodów, jak niedobory na rynku pracy mogą hamować rozwój lub projekty relokacyjne, jeśli migracja będzie dalej spadać.

NIESR podkreśla, że „polityka migracyjna nie może być prowadzona w oderwaniu” i apeluje o spójną strategię łączącą regulacje wizowe, finansowanie kształcenia zawodowego i politykę przemysłową. Czy to ostrzeżenie zyska na znaczeniu w roku wyborczym, pozostaje do zobaczenia, ale liczby te dodają ekonomicznej wagi debacie o przyszłej architekturze migracyjnej Wielkiej Brytanii.