Een scenario zonder migratie zou de Britse economie met 3,6% doen krimpen en een gat van £37 miljard in de begroting slaan, zegt NIESR

Het terugbrengen van de netto migratie naar nul zou de Britse economie tegen 2040 met 3,6% doen krimpen en het begrotingstekort met £37 miljard vergroten, aldus een rapport dat vannacht is gepubliceerd door het National Institute of Economic and Social Research (NIESR). Volgens de modellen van deze denktank – waar The Guardian over berichtte – zou een kleinere, vergrijzende beroepsbevolking de belastinginkomsten sneller doen dalen dan de publieke uitgaven, waardoor toekomstige regeringen gedwongen worden meer te lenen of belastingen te verhogen.

Het onderzoek verschijnt nu de netto migratie al sterk is gedaald – van 649.000 in 2025 naar 204.000 in het jaar tot juni – na een reeks verhogingen van het salarisplafond en strengere regels voor visa voor familieleden en zorgmedewerkers. Met beide grote partijen die nog strengere controles beloven, waarschuwen NIESR-economen dat een netto migratie van nul de productiviteit en de langetermijnfinanciën ondermijnt.



In het model stijgen de reële lonen aanvankelijk licht doordat werkgevers investeren in automatisering om het tekort aan arbeidskrachten te compenseren, maar de totale groei van het bbp stokt. Tegen 2040 is de economie £100 miljard kleiner dan bij de basisaanname van het Office for Budget Responsibility, dat uitgaat van 245.000 netto migranten per jaar. Het rapport benadrukt dat immigratie cruciaal blijft voor sectoren als gezondheidszorg, sociale zorg, STEM en geavanceerde productie – gebieden die al kampen met een tekort aan binnenlandse vaardigheden.

Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit en personeelsplanning onderstrepen de bevindingen het belang van een evenwichtig, op vaardigheden gericht migratiesysteem in plaats van rigide limieten. Bedrijven die afhankelijk zijn van internationaal talent worden geadviseerd om deel te nemen aan de lopende ‘earned settlement’-consultatie van de overheid en bewijs te leveren van hoe tekorten op de arbeidsmarkt groei of verhuisprojecten kunnen belemmeren als migratie verder afneemt.

NIESR concludeert dat “migratiebeleid niet in een vacuüm kan worden vastgesteld” en pleit voor een samenhangende strategie die visumregels, financiering van vaardigheden en industrieel beleid met elkaar verbindt. Of deze waarschuwing in een verkiezingsjaar gehoor vindt, valt nog te bezien, maar de cijfers geven het debat over de toekomstige migratiestructuur van het VK een stevige economische onderbouwing.