Ogólnokrajowy strajk kolejarzy odwołany po osiągnięciu porozumienia rządu Hiszpanii z związkami zawodowymi o wartości 1,8 miliarda euro na poprawę bezpieczeństwa

Usługi kolejowe w Hiszpanii, zarówno podmiejskie, jak i dalekobieżne, zaczęły wracać do normy po południu 9 lutego, po tym jak ministerstwo transportu zawarło w ostatniej chwili porozumienie z głównymi związkami zawodowymi kolejarzy – SEMA, CCOO i UGT – kończąc tym samym zapowiadany na trzy dni ogólnokrajowy strajk. Umowa, podpisana przez ministra transportu Óscara Puente, zobowiązuje rząd do zainwestowania 1,8 mld euro w utrzymanie torów i taboru w ciągu najbliższych pięciu lat oraz do stworzenia 3 650 nowych miejsc pracy w zarządcy infrastruktury Adif i operatorze Renfe.

Strajk sparaliżował ponad 330 połączeń AVE (pociągów dużych prędkości) oraz media-distancia obsługiwanych przez Renfe, Iryo i Ouigo, pozostawiając podróżnych biznesowych i dojeżdżających do pracy w Madrycie, Barcelonie i Walencji w trudnej sytuacji. Dekrety o minimalnej obsłudze utrzymywały jedynie 40–45% pociągów w godzinach szczytu, zmuszając firmy do korzystania z autobusów lub organizowania spotkań online. Zakłócenia dotknęły także przewozy towarowe, w tym komponenty motoryzacyjne kierowane do fabryk w Saragossie i Valladolid.



W ramach porozumienia powstaną nowe komisje ds. bezpieczeństwa, które będą nadzorować „newralgiczne punkty” infrastruktury, a Adif zwiększy flotę inspekcyjną o 300 pojazdów. Oddzielne porozumienie gwarantuje finansowanie w wysokości 8,1 mld euro dla Adif Alta Velocidad na lata 2026–2030, co zapewni kontynuację rozbudowy sieci dużych prędkości do Galicji i osi Baskijskiej Y.

Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej bezpośredni kryzys minął, ale wyciągnięto ważne wnioski. Strajk pokazał, jak bardzo zintegrowane łańcuchy dostaw są narażone na awarie kolejowe w jednym kraju, zwłaszcza biorąc pod uwagę znaczenie Hiszpanii jako eksportera branży motoryzacyjnej i rolno-spożywczej. Planowanie awaryjne – obejmujące trasy przez Francję lub opcje łączone kolejowo-drogowe – powinno teraz zostać uwzględnione w politykach zarządzania ryzykiem podróży.

Związki zawodowe zobowiązały się do monitorowania realizacji porozumienia i mogą wznowić akcję protestacyjną, jeśli cele zatrudnieniowe nie zostaną spełnione. Firmy zatrudniające dużą liczbę dojeżdżających powinny zatem utrzymywać aktywne kanały komunikacji z pracownikami i rozważyć elastyczne formy pracy w dniach podwyższonego ryzyka, zwłaszcza w okresach świątecznych, takich jak Wielkanoc.