Niedzielne głosowanie w Brukseli oznacza najostrzejsze zaostrzenie europejskich przepisów migracyjnych od dekady. Przy 398 głosach za i 235 przeciw, unijni ustawodawcy pokonali ostatnią przeszkodę prawną dla tzw. „Return Hubs” – systemu umożliwiającego państwom członkowskim przetwarzanie odrzuconych wniosków azylowych w ośrodkach w krajach trzecich, często w Afryce lub na Bałkanach Zachodnich, oraz wspólne finansowanie masowych lotów czarterowych. Dla Niemiec zmiana ta przypada w politycznie napiętym momencie. Rządząca koalicja „sygnalizatorowa” zmaga się z niemal rekordową liczbą 380 000 pierwszych wniosków azylowych złożonych w 2025 roku, podczas gdy samorządy skarżą się na przeciążenie schronisk i szkół. Minister spraw wewnętrznych Nancy Faeser (SPD) natychmiast przyjęła porozumienie z zadowoleniem, nazywając je „niezbędnym zestawem narzędzi” i potwierdziła, że Federalna Policja przejmie koordynację wspólnych lotów powrotnych po wejściu przepisów w życie 12 czerwca. Berlin już rozpoczął rozmowy wstępne z Ghaną i Marokiem na temat utworzenia finansowanych przez UE ośrodków przetwarzania – rozmowy te nabrały tempa po niedzielnym głosowaniu. Przedsiębiorcy popierają reformę z innego powodu. Federacja Przemysłu Niemieckiego (BDI) zauważa, że zatłoczone ośrodki azylowe blokują funkcjonariuszy imigracyjnych, którzy mogliby wydawać wizy pracownicze w ramach nowej ustawy o wykwalifikowanych pracownikach. Szybsze usuwanie oczywiście bezzasadnych przypadków, ich zdaniem, powinno uwolnić zasoby administracyjne i skrócić czas oczekiwania na inżynierów i pielęgniarki tak bardzo potrzebnych na rynku pracy. Mimo to firmy obawiają się możliwych działań odwetowych ze strony krajów, do których mają być odsyłani deportowani; wiele z tych państw jest jednocześnie źródłem poszukiwanych pracowników. Organizacje praw człowieka już przygotowują się do wyzwań prawnych. PRO ASYL twierdzi, że koncepcja „Return Hubs” narusza zarówno niemiecką konstytucję, jak i unijne prawo podstawowych praw, przerzucając odpowiedzialność za bezpieczeństwo uchodźców na kraje trzecie. Prawnicy wskazują na orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego z 2020 roku, które nakazuje Niemcom zapewnienie odpowiednich warunków życia przed jakimkolwiek przekazaniem do kraju trzeciego. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapewnia, że w każdej umowie zostaną uwzględnione kontrole należytej staranności, ale szczegóły pozostają niejasne. W praktyce nic nie zmieni się z dnia na dzień; Niemcy muszą w ciągu 60 dni wdrożyć do prawa krajowego wspólne unijne formularze przesiewowe i zasady udostępniania danych biometrycznych. Większość rządząca w Bundestagu ma przyspieszyć prace nad ustawą umożliwiającą po przerwie wielkanocnej. Linie lotnicze z siedzibą w Niemczech, na czele z Lufthansą, już prowadzą rozmowy z unijną agencją graniczną Frontex na temat zdolności czarterowych – to wczesny sygnał, że Berlin zamierza w pełni wykorzystać nowe uprawnienia. Dla menedżerów ds. mobilności i zespołów ds. globalnych talentów najważniejszy wniosek jest taki, że procedury azylowe staną się bardziej rygorystyczne, podczas gdy kanały migracji zarobkowej, takie jak unijna Niebieska Karta czy Chancenkarte, teoretycznie powinny mieć mniej zaległości, gdy system się ustabilizuje.
Źródło: Associated Press
