
Urząd Statystyczny Wielkiej Brytanii (ONS) oficjalnie zrezygnował z Międzynarodowej Ankiety Pasażerów jako podstawy swoich długoterminowych szacunków migracji międzynarodowej (LTIM). W opublikowanej 23 kwietnia aktualizacji badawczej przedstawiono przejście na dane z rejestrów wizowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, listy pasażerów oraz informacje z Departamentu Pracy i Emerytur. Oznacza to, że dane migracyjne będą teraz oparte na rzeczywistych wjazdach i wyjazdach, a nie na deklarowanych zamiarach podróżnych.
Od 2019 roku ONS testował alternatywne metody, a kwietniowa aktualizacja z 2026 roku wprowadza nową metodologię dla wszystkich grup migrantów: posiadaczy wiz spoza UE, obywateli UE+ oraz powracających Brytyjczyków. W przyszłości uwzględnione zostaną także osoby z nieograniczonym prawem pobytu, przebywający po terminie oraz osoby z tzw. „3C leave” oczekujące na rozpatrzenie wniosków w kraju.
Dla menedżerów ds. mobilności ta zmiana jest istotna, ponieważ to wydawanie wiz – a nie szacunki ankietowe – będzie teraz podstawą do ustalania kluczowych wskaźników migracyjnych, które wpływają na progi płacowe, listy zawodów deficytowych oraz prognozy dotyczące zdolności usług publicznych. Dokładniejsze dane o pracownikach na wizach i ich rodzinach ułatwią Ministerstwu Spraw Wewnętrznych dostosowanie rocznych limitów przydziału wiz czy wysokości opłat, eliminując opóźnienia charakterystyczne dla metod ankietowych.
ONS opublikuje pierwsze pełne zestawienie LTIM według nowego systemu w maju i zaprasza firmy do zgłaszania opinii na temat użyteczności danych. Międzynarodowe korporacje mogą skorzystać z narzędzi analitycznych HR, które dzięki zintegrowanej usłudze danych pozwolą porównywać mobilne zespoły według bardziej szczegółowego podziału na narodowości i sektory.
W praktyce firmy zatrudniające pracowników na wizach powinny spodziewać się bardziej rygorystycznych kontroli zgodności między wydanymi wizami a danymi z systemu PAYE, gdyż bazy danych będą się integrować. Tymczasem organizacje lobbingowe prawdopodobnie będą powoływać się na odświeżone statystyki w debatach dotyczących progu zarobków dla wiz Skilled Worker oraz proponowanej ścieżki „earned settlement”.
Od 2019 roku ONS testował alternatywne metody, a kwietniowa aktualizacja z 2026 roku wprowadza nową metodologię dla wszystkich grup migrantów: posiadaczy wiz spoza UE, obywateli UE+ oraz powracających Brytyjczyków. W przyszłości uwzględnione zostaną także osoby z nieograniczonym prawem pobytu, przebywający po terminie oraz osoby z tzw. „3C leave” oczekujące na rozpatrzenie wniosków w kraju.
Dla menedżerów ds. mobilności ta zmiana jest istotna, ponieważ to wydawanie wiz – a nie szacunki ankietowe – będzie teraz podstawą do ustalania kluczowych wskaźników migracyjnych, które wpływają na progi płacowe, listy zawodów deficytowych oraz prognozy dotyczące zdolności usług publicznych. Dokładniejsze dane o pracownikach na wizach i ich rodzinach ułatwią Ministerstwu Spraw Wewnętrznych dostosowanie rocznych limitów przydziału wiz czy wysokości opłat, eliminując opóźnienia charakterystyczne dla metod ankietowych.
ONS opublikuje pierwsze pełne zestawienie LTIM według nowego systemu w maju i zaprasza firmy do zgłaszania opinii na temat użyteczności danych. Międzynarodowe korporacje mogą skorzystać z narzędzi analitycznych HR, które dzięki zintegrowanej usłudze danych pozwolą porównywać mobilne zespoły według bardziej szczegółowego podziału na narodowości i sektory.
W praktyce firmy zatrudniające pracowników na wizach powinny spodziewać się bardziej rygorystycznych kontroli zgodności między wydanymi wizami a danymi z systemu PAYE, gdyż bazy danych będą się integrować. Tymczasem organizacje lobbingowe prawdopodobnie będą powoływać się na odświeżone statystyki w debatach dotyczących progu zarobków dla wiz Skilled Worker oraz proponowanej ścieżki „earned settlement”.
Źródło: Office for National Statistics