Plan „Hiszpanie na pierwszym miejscu” wywołuje sprzeciw rządu Hiszpanii

Zażarta debata na temat imigracji w Hiszpanii nasiliła się 4 maja, gdy The Local ujawnił, że konserwatywna partia Partido Popular (PP) oraz skrajnie prawicowy Vox zawarły regionalne porozumienia, które faworyzują Hiszpanów przed obcokrajowcami w dostępie do mieszkań socjalnych, świadczeń i niektórych usług publicznych. Rządząca Partia Socjalistyczna (PSOE) natychmiast określiła tę propozycję jako „nieludzką” i zapowiedziała ustawodawstwo gwarantujące równy dostęp niezależnie od narodowości. W oświadczeniu ministrowie ostrzegli, że tworzenie mieszkańców pierwszej i drugiej kategorii naruszałoby artykuł 14 Konstytucji oraz unijne prawo dotyczące praw podstawowych.

Za politycznym spektaklem kryją się praktyczne wyzwania dla pracowników mobilnych na skalę globalną i ich pracodawców. W Hiszpanii mieszka ponad sześć milionów obcokrajowców, a rocznie rozpatruje się setki tysięcy wniosków o pozwolenia na pracę, niebieskie karty UE oraz łączenie rodzin. Liderzy działów HR obawiają się, że „filtr priorytetu narodowego” może opóźnić zatwierdzenia lub utrudnić przedłużenia, zwłaszcza w regionach rządzonych przez PP i Vox, takich jak Estremadura i Aragonia. Zespoły ds. mobilności już analizują dodatki mieszkaniowe – władze regionalne mogą zarezerwować subsydiowane wynajmy tylko dla Hiszpanów, co zmusi pracowników delegowanych do korzystania z bardziej ograniczonego rynku prywatnego.



Eksperci prawni podkreślają, że każda regionalna regulacja zostanie zaskarżona do Trybunału Konstytucyjnego, jednak sam sygnał polityczny może odstraszyć talenty. „Ważne jest, jak to jest postrzegane” – mówi prawniczka imigracyjna Laura Ferrer. „Międzynarodowe firmy wybierające między Barceloną a Dublinem będą się zastanawiać, czy pracownicy spoza UE nie będą traktowani jak obywatele drugiej kategorii.”

Rząd centralny planuje do czerwca przedłożyć prewencyjne przepisy, które potwierdzą równy dostęp do usług publicznych i zobowiążą prokuratorów do kwestionowania dyskryminujących uchwał. Na razie menedżerowie ds. mobilności powinni monitorować regionalne regulacje, gromadzić dowody na to, że zagraniczni pracownicy odprowadzają składki do hiszpańskiego systemu ubezpieczeń społecznych oraz przygotować się do informowania relokowanych pracowników o ich prawach. Firmy sponsorujące pozwolenia na pobyt w ramach programów dla przedsiębiorców i wysoko wykwalifikowanych powinny przechowywać kopie umów o pracę i listy płac na wypadek kontroli uprawnień do świadczeń przez lokalne władze.