Rozmowy techniczne USA-Iran w Szwajcarii kończą się porozumieniem w sprawie bezpiecznego korytarza żeglugowego przez Cieśninę Ormuz

Intensywne negocjacje między USA a Iranem wznowiono 22 czerwca w szwajcarskim kurorcie Bürgenstock, tym razem koncentrując się na technicznych szczegółach tymczasowego planu pokojowego wynegocjowanego przez Katar i Pakistan. Według wspólnego komunikatu mediatorów, delegacje zatwierdziły mechanizm awaryjny gwarantujący „nieprzerwany i bezpieczny przepływ statków handlowych przez Cieśninę Ormuz” – wąski szlak wodny, którym transportuje się około jednej piątej światowego handlu ropą i który jest kluczowy dla gospodarki Zjednoczonych Emiratów Arabskich opartej na eksporcie.

Dla międzynarodowych firm i dostawców usług logistycznych z siedzibą w ZEA, ogłoszenie to oznacza pewien stopień przewidywalności po miesiącach ataków rakietowych i dronów, które zmusiły ubezpieczycieli do nałożenia składek za ryzyko wojenne sięgających nawet 400%. Gigant tankowców z Dubaju, ADNOC Logistics, na początku czerwca skierował kilka bardzo dużych tankowców (VLCC) wokół Przylądka Dobrej Nadziei; starszy menedżer operacyjny powiedział Reutersowi, że objazd wydłużył podróż o 12–14 dni i kosztował prawie 2 miliony dolarów więcej na paliwo na każdą trasę.

Nowy mechanizm, który będzie monitorowany za pomocą satelitów oraz przez Wspólne Centrum Koordynacji Morskiej z personelem z USA, Iranu i krajów Rady Współpracy Zatoki (GCC), powinien pozwolić przewoźnikom na powrót do normalnych tras przez Zatokę Perską w ciągu kilku dni, jak podało źródło. Przełom ten jest powiązany z szerszymi rozmowami o zawieszeniu broni w Libanie oraz amerykańskim zezwoleniem na ograniczony eksport irańskiej ropy. Analitycy Emirates NBD zauważają, że Waszyngton w praktyce wymienia złagodzenie sankcji na stabilność morską – porozumienie to zostało pozytywnie przyjęte przez Abu Dhabi Ports, których najemcy w strefach wolnocłowych odnotowali spadek przeładunków kontenerów o 28% w drugim kwartale z powodu konfliktu.

Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej wyróżniają się dwa praktyczne aspekty. Po pierwsze, Generalny Urząd Lotnictwa Cywilnego ZEA (GCAA) zapowiedział, że ograniczenia przestrzeni powietrznej wprowadzone w marcu będą stopniowo łagodzone, gdy tylko korytarz morski zostanie uznany za bezpieczny; linie Etihad już opublikowały plany awaryjne, które skracają średni czas lotu do Europy o 45 minut. Po drugie, ubezpieczyciele tacy jak AXA Gulf dokonują ponownej wyceny polis podróżnych: składki za ryzyko wojenne dla personelu przemieszczającego się przez ZEA mają spaść co najmniej o jedną trzecią, jeśli korytarz pozostanie wolny od incydentów przez 30 dni.

Choć dyplomaci ostrzegają, że 60-dniowy plan może się rozpaść, natychmiastowy wniosek jest jasny: firmy mogą zacząć przywracać zawieszone rotacje projektowe i przyspieszać opóźnione relokacje do ZEA, pod warunkiem utrzymania podwyższonego nadzoru bezpieczeństwa i planów awaryjnych na najbliższe dwa miesiące.