Testowany dochodowo „pożyczka dla uchodźców” na pokrycie kosztów zakwaterowania wywołuje pytania ze strony biznesu

W drugim komunikacie prasowym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 30 czerwca potwierdzono, że dorośli ubiegający się o azyl, którzy dysponują środkami finansowymi, będą zobowiązani do zwrotu kosztów zakwaterowania i utrzymania poniesionych podczas rozpatrywania ich wniosków. Długi te, których średnia wysokość ma wynosić około 10 000 funtów, będą egzekwowalne przed rozpatrzeniem jakiegokolwiek przyszłego wniosku o osiedlenie się lub ponowny wjazd do Wielkiej Brytanii. Urzędnicy porównują tę politykę do systemu pożyczek studenckich: spłata rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy osoba zacznie pracować i zarabiać powyżej określonego progu. Pracodawcy rozważający zatrudnienie uchodźców w ramach programów Skilled Worker lub Shortage Occupation muszą teraz uwzględnić możliwość potrąceń z wynagrodzenia. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych informuje, że harmonogramy spłat będą widoczne w cyfrowym rejestrze statusu imigracyjnego, co pozwoli systemom HR na weryfikację, czy pracownik wywiązuje się z obowiązków. Nieprzestrzeganie spłat może skutkować utratą legalnego statusu, narażając pracodawców na kary cywilne sięgające nawet 60 000 funtów za nielegalnie zatrudnionego pracownika, zgodnie z nowym Kodeksem Zgodności Sponsora. Organizacje biznesowe wyrażają obawy, że ta polityka może zniechęcić wysoko wykwalifikowanych uchodźców do osiedlania się w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza w sytuacji, gdy sektory takie jak inżynieria i opieka zdrowotna borykają się z poważnymi brakami kadrowymi. Organizacje charytatywne potępiły ten środek jako „podatek dla uchodźców”, argumentując, że zmusi on osoby najbardziej narażone do podejmowania pracy na czarno lub za gotówkę, aby uniknąć potrąceń. Mimo to Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przewiduje oszczędności rzędu 400 mln funtów w trakcie następnej kadencji parlamentu, które mają zostać zainwestowane w planowany na 2027 rok „Fast-Track Tribunal” – system przyspieszonego rozpatrywania zaległości. Z perspektywy globalnej mobilności, menedżerowie programów powinni zaktualizować prognozy kosztów zatrudniania uchodźców, skonsultować się z dostawcami usług płacowych w sprawie możliwych kodów potrąceń oraz przygotować wytyczne dla przełożonych dotyczące wsparcia pracowników objętych obowiązkiem spłaty. Firmy angażujące się w programy sponsorskie dla uchodźców muszą zadbać o pełną przejrzystość pakietów sponsorskich pod kątem potencjalnych zobowiązań finansowych.