Szczyt letnich wakacji we Włoszech został zakłócony 11 lipca, gdy tysiące pracowników obsługi naziemnej, odpraw i ramp przeprowadziły ośmiogodzinny strajk krajowy od 10:00 do 18:00. Związki zawodowe Filt-Cgil, Fit-Cisl, Uiltrasporti i Ugl TA zorganizowały akcję po sześciu latach impasu w negocjacjach nowego zbiorowego układu pracy obejmującego około 11 000 pracowników zajmujących się bagażem i obsługą pasażerów. Strajk zbiegł się z mniejszymi protestami załóg kabinowych Vueling oraz pilotów Malta Air, podwykonawcy Ryanaira, co potęgowało zakłócenia na 42 komercyjnych lotniskach w kraju. Lista „gwarantowanych lotów” ENAC ograniczyła skutki strajku w porannych i wieczornych oknach ochronnych, jednak linie Ita Airways prewencyjnie odwołały 133 krajowe i międzynarodowe rejsy. Neapol odwołał 118 lotów, Palermo 34, a Cagliari, Turyn i Wenecja zgłosiły dziesiątki skasowanych połączeń. Organizacja konsumencka Codacons oszacowała, że nawet do 250 000 pasażerów mogło doświadczyć opóźnień lub odwołań, apelując do przewoźników o bezpłatne przepisywanie biletów zgodnie z przepisami UE261. Menedżerowie ds. podróży służbowych starali się przekierować kadry kierownicze na trasy kolejowe lub przez pobliskie huby w Nicei, Zurychu i Monachium. Kilka międzynarodowych firm uruchomiło plany pracy zdalnej na poniedziałkowe spotkania, podkreślając w ten sposób podatność włoskiej gospodarki opartej na turystyce na strajki pracownicze. Hotelarze w Rzymie i Mediolanie odnotowali wzrost popytu na pokoje last minute, gdy podróżni czekali na miejsca w niedzielnych lotach ratunkowych. Strajk wywołał także nową falę sporów politycznych: minister transportu Matteo Salvini, który niedawno ograniczył strajk kolejarzy, skrytykował „nadmierne” zatrzymanie ruchu na lotniskach, podczas gdy związki zawodowe oskarżyły rząd o podważanie prawa do strajku. Negocjacje wznowione zostaną 17 lipca; jeśli nie przyniosą efektów, związki grożą 24-godzinnym strajkiem w sierpniu – w szczycie sezonu wakacyjnego – co podnosi stawkę dla linii lotniczych, lotnisk i planistów mobilności korporacyjnej.
Źródło: La Sicilia
