Indyjski paszport spadł na 134. miejsce w globalnym rankingu mobilności po aktualizacji we wrześniu

Najnowszy kwartalny indeks Passport Reports, opublikowany 15 września, pokazuje, że paszport Indii spadł o dwie pozycje, zajmując 134. miejsce na świecie, z wynikiem mobilności 69. Obywatele Indii mają obecnie bezwizowy dostęp do zaledwie 25 krajów, wizę po przyjeździe do 39 oraz elektroniczne zezwolenie na podróż (eTA) do pięciu; w pozostałych 129 krajach wymagane są wizy. Spadek ten jest efektem usunięcia Laosu z listy krajów oferujących wizę po przyjeździe dla Indii oraz zaostrzenia polityki wjazdowej w niektórych częściach Karaibów i Pacyfiku. Dla porównania, sąsiedni Bangladesz awansował o trzy miejsca po tym, jak Fidżi i Kenia złagodziły przepisy dla swoich obywateli. Raport podkreśla rosnącą przepaść w mobilności między paszportami krajów Azji Południowej a państwami OECD, których obywatele zazwyczaj mogą podróżować bezwizowo do ponad 180 destynacji. Dla indyjskich firm słabsza siła paszportu oznacza dłuższe terminy realizacji i wyższe koszty związane z przestrzeganiem przepisów przy krótkoterminowych delegacjach. Międzynarodowe korporacje reagują na to, coraz częściej korzystając z drugich paszportów posiadanych przez Overseas Citizens of India oraz ubiegając się o długoterminowe wizy Schengen i USA, aby ograniczyć konieczność przetwarzania wniosków przed każdą podróżą. Firmy zajmujące się zarządzaniem podróżami przewidują wzrost popytu na usługi premium ułatwiające uzyskanie wiz, zwłaszcza że od kwietnia 2026 roku europejski System Wjazdu/Wyjazdu (EES) będzie wymagał zbierania danych biometrycznych. Analitycy polityczni podkreślają, że Indie muszą przyspieszyć negocjacje dotyczące umów wzajemnych; trwają rozmowy z UE na temat wieloletniego systemu wiz Schengen oraz z krajami Zatoki Perskiej w sprawie rozszerzenia przywilejów wiz po przyjeździe. Dopóki takie porozumienia nie zostaną zawarte, indyjscy podróżujący służbowo będą nadal zmagać się z jednymi z największych na świecie obciążeń administracyjnych. Firmy powinny przeprowadzić audyt polityk dotyczących mobilności międzynarodowej, uwzględniając specyfikę terminów realizacji dla poszczególnych destynacji, a zespoły HR powinny przygotować pracowników do korzystania z rozwijających się cyfrowych platform wizowych, które coraz częściej wymagają danych biometrycznych i rejestracji przed podróżą, nawet tam, gdzie formalna wiza nie jest potrzebna.