W rozmowie z dziennikarzami w Waszyngtonie, zaledwie kilka godzin po tym, jak UE ogłosiła plany rozszerzenia członkostwa stowarzyszonego o Kanadę, prezydent USA Donald Trump skrytykował ten pomysł, nazywając go „wrogiem aktem” i ostrzegł, że jest gotów nałożyć „bardzo wysokie” cła na europejskie towary, jeśli blok zdecyduje się na ten krok. Trump oskarżył zarówno Brukselę, jak i Ottawa o próbę „wykluczenia” Stanów Zjednoczonych z przepływu talentów i możliwości łańcuchów dostaw, które mogłyby wyniknąć z ułatwionego ruchu między Kanadą a Europą. Biały Dom nie sprecyzował, które produkty mogłyby zostać objęte cłami, ale prawnicy zajmujący się handlem zauważają, że wcześniejsze taryfy Trumpa dotyczyły głównie części samochodowych, podzespołów lotniczych oraz eksportu rolnego — sektorów silnie zależnych od transgranicznej mobilności inżynierów, audytorów i pracowników kontroli jakości. W przypadku nałożenia nowych ceł, międzynarodowe korporacje z siedzibą w USA mogą stanąć przed presją przeniesienia części programów mobilności na północ do Kanady lub na wschód do Europy, aby uniknąć skomplikowanych przepisów dotyczących ponownego eksportu. Kanadyjskie władze odpowiedziały dyplomatycznie, podkreślając, że członkostwo stowarzyszone nie jest „wymierzone przeciwko żadnemu partnerowi” i zaznaczając, że Kanada pozostaje największym rynkiem eksportowym USA pod względem towarów. Mimo to menedżerowie ds. mobilności przygotowują się na efekt domina: zaostrzone kontrole celne w USA, dokładniejszą weryfikację wiz zawodowych NAFTA/USMCA oraz możliwe opóźnienia w odnawianiu pozwoleń na pracę dla Kanadyjczyków pracujących w Stanach. Globalne firmy działające na trzech kontynentach — w Ameryce Północnej, Europie i Azji — stoją teraz przed strategicznym wyborem. Wiele z nich przyspiesza planowanie awaryjne, analizując scenariusze, w których przepływ talentów odbywa się przez korytarze Toronto-Heathrow lub Montréal-Frankfurt zamiast tradycyjnych połączeń Detroit-Chicago. Konsultanci ds. ryzyka podróży ostrzegają również, że sama retoryka może zniechęcać do nieobowiązkowych podróży służbowych, jeśli menedżerowie obawiają się utknięcia w politycznym konflikcie na granicy. Choć konkretne decyzje polityczne mogą zająć tygodnie, ten incydent pokazuje, jak napięcia geopolityczne mogą wpływać na codzienną mobilność pracowników. Zespoły HR powinny przeanalizować obecne wzorce podróży, zidentyfikować pracowników korzystających z wiz E i L do USA oraz przygotować plany szybkiego przekierowania krótkoterminowych delegacji na wypadek nieoczekiwanego zaostrzenia negocjacji taryfowych.
Źródło: Associated Press
