Francja rezygnuje z zasady „jeden na jednego” w wymianie migrantów z Wielką Brytanią

Francuskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych potwierdziło 30 września, że pozwoli wygasnąć pilotażowemu porozumieniu „jeden na jednego” z Wielką Brytanią o północy 1 października. Umowa, podpisana w lipcu 2025 roku, pozwalała Londynowi na odesłanie do Francji jednego migranta przepływającego kanał na każdą osobę, która legalnie uzyskała azyl na francuskim terytorium. Mimo że nowy rząd Partii Pracy w Wielkiej Brytanii intensywnie zabiegał o przedłużenie podczas spotkania premiera Andy’ego Burnhama z prezydentem Emmanuelem Macronem na początku tego miesiąca, Paryż uznał, że eksperyment nie powstrzymał nielegalnych przepraw i był zbyt kosztowny. Według danych przedstawionych w parlamencie, Wielka Brytania odesłała do Francji zaledwie około 1 400 osób w ciągu 14 miesięcy, podczas gdy w tym samym czasie nielegalnie przekroczyło granicę prawie 67 000 osób. Każde odesłanie kosztowało Wielką Brytanię około 56 000 funtów (65 000 euro). Organizacje pozarządowe z obu krajów kwestionowały także legalność tego porozumienia, argumentując, że uprzedmiotawia ono prawa do azylu i pozostawia osoby odesłane w prawnej niepewności po powrocie do Francji. Zakończenie programu likwiduje jedyną, choć ograniczoną, dwustronną ścieżkę prawną dla osób ubiegających się o azyl po Brexicie i przenosi odpowiedzialność za przybywających małymi łodziami wyłącznie na krajowe systemy. Dla francuskich podróżujących służbowo i działów HR oznacza to spodziewany wzrost kontroli policyjnych i celnych na północnych wybrzeżach oraz w portach kanałowych, gdy Francja przekieruje zasoby wcześniej zaangażowane w obsługę zwrotów do Wielkiej Brytanii. Pracownicy udający się do Wielkiej Brytanii mogą też spodziewać się bardziej szczegółowej kontroli przy wsiadaniu w Calais, Dunkierce czy na terminalach Eurostar, zwłaszcza w okresie wzmożonych podróży świątecznych. Pracodawcy powinni ostrzec podróżujących, by uwzględnili dodatkowy czas na kontrole wyjazdowe i byli gotowi przedstawić dokumenty potwierdzające cel służbowy przed francuskimi służbami granicznymi. Decyzja Francji sygnalizuje też zaostrzenie stanowiska w nadchodzących negocjacjach UE–Wielka Brytania dotyczących współpracy migracyjnej. Może również wzmocnić francuski sprzeciw wobec planów Wielkiej Brytanii utworzenia ośrodków azylowych w krajach trzecich, jeśli miałyby one opierać się na zwrotach przez terytorium Francji. Międzynarodowe korporacje przenoszące pracowników między francuskimi a brytyjskimi oddziałami powinny zatem uważnie śledzić zmiany legislacyjne po obu stronach Kanału i rozważyć alternatywne opcje relokacji, takie jak Irlandia czy Holandia, na wypadek, gdyby mobilność transkanałowa stała się bardziej problematyczna politycznie.