Pertikaian undang-undang dan politik yang berisiko tinggi telah dibuka semula antara Westminster dan Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah (ECHR) selepas pegawai Strasbourg menunjukkan penentangan terhadap usaha Britain untuk memperketatkan peraturan pengusiran. Berucap di Brussels pada 12 Disember, Setiausaha Agung Majlis Eropah, Alain Berset, memberi amaran kepada UK bahawa sebarang usaha untuk melemahkan Artikel 3 dan 8 Konvensyen Eropah—yang melindungi individu daripada “lakuan tidak berperikemanusiaan” dan menjaga kehidupan keluarga—memerlukan persetujuan sebulat suara daripada semua 46 negara anggota.
Campur tangan ini berlaku beberapa hari selepas Menteri Dalam Negeri, Shabana Mahmood, mengemukakan pindaan kepada Rang Undang-Undang Keselamatan Sempadan, Suaka dan Imigresen yang bertujuan mempercepatkan pengusiran penjenayah asing dan pemohon suaka yang gagal. Menteri-menteri berhujah bahawa peruntukan konvensyen semasa membenarkan cabaran undang-undang lewat—sering dilakukan ketika penerbangan sedang berlangsung—yang menghalang pengusiran dan membangkitkan kemarahan awam terhadap migrasi tidak teratur.
![UK berdepan Mahkamah Eropah dalam pertikaian baharu mengenai kuasa pengusiran]()
Walaupun kerajaan menegaskan mereka mahukan “pembaharuan, bukan perpecahan”, ahli parlimen Konservatif dan beberapa editorial tabloid segera menggesa UK untuk keluar sepenuhnya dari Mahkamah jika tiada kemajuan dicapai. Setiausaha Keadilan Bayangan, Robert Jenrick, turut menyokong pandangan itu, menyifatkan pembaharuan penuh sebagai “tidak realistik” dalam struktur sedia ada. Pejabat Perdana Menteri Keir Starmer mengambil nada lebih berhati-hati, mengakui “kemajuan sederhana” tetapi menegaskan bahawa pemodenan ECHR masih boleh dicapai.
Bagi pengamal mobiliti global, keputusan ini penting dari dua sudut. Pertama, syarikat multinasional bergantung pada peraturan pengusiran yang boleh diramal apabila kakitangan yang dihantar melebihi tempoh visa atau menghadapi tindakan jenayah. Kedua, sebarang pengunduran UK dari Konvensyen akan menimbulkan ketidakpastian undang-undang mengenai hak penyatuan keluarga yang menjadi asas banyak penugasan jangka panjang. Penasihat imigresen oleh itu menggesa majikan mempercepatkan audit kes berisiko dan mengekalkan bukti dokumentari yang menunjukkan kesesuaian pengusiran kakitangan. Jika UK memutuskan untuk menggubal undang-undang domestik yang bertentangan dengan yurisprudensi Konvensyen, syarikat mungkin menghadapi cabaran serentak di mahkamah British dan Eropah—menyebabkan kelewatan dan kos tinggi.
Titik ketegangan seterusnya adalah mesyuarat menteri Majlis Eropah pada Februari 2026, di mana Britain dan 26 negara penyokong merancang untuk mengemukakan cadangan pembaharuan rasmi. Sehingga itu, pasukan mobiliti harus memantau perjalanan Rang Undang-Undang dan mengekalkan pelan kontingensi untuk tindakan pengusiran.
Campur tangan ini berlaku beberapa hari selepas Menteri Dalam Negeri, Shabana Mahmood, mengemukakan pindaan kepada Rang Undang-Undang Keselamatan Sempadan, Suaka dan Imigresen yang bertujuan mempercepatkan pengusiran penjenayah asing dan pemohon suaka yang gagal. Menteri-menteri berhujah bahawa peruntukan konvensyen semasa membenarkan cabaran undang-undang lewat—sering dilakukan ketika penerbangan sedang berlangsung—yang menghalang pengusiran dan membangkitkan kemarahan awam terhadap migrasi tidak teratur.
Walaupun kerajaan menegaskan mereka mahukan “pembaharuan, bukan perpecahan”, ahli parlimen Konservatif dan beberapa editorial tabloid segera menggesa UK untuk keluar sepenuhnya dari Mahkamah jika tiada kemajuan dicapai. Setiausaha Keadilan Bayangan, Robert Jenrick, turut menyokong pandangan itu, menyifatkan pembaharuan penuh sebagai “tidak realistik” dalam struktur sedia ada. Pejabat Perdana Menteri Keir Starmer mengambil nada lebih berhati-hati, mengakui “kemajuan sederhana” tetapi menegaskan bahawa pemodenan ECHR masih boleh dicapai.
Bagi pengamal mobiliti global, keputusan ini penting dari dua sudut. Pertama, syarikat multinasional bergantung pada peraturan pengusiran yang boleh diramal apabila kakitangan yang dihantar melebihi tempoh visa atau menghadapi tindakan jenayah. Kedua, sebarang pengunduran UK dari Konvensyen akan menimbulkan ketidakpastian undang-undang mengenai hak penyatuan keluarga yang menjadi asas banyak penugasan jangka panjang. Penasihat imigresen oleh itu menggesa majikan mempercepatkan audit kes berisiko dan mengekalkan bukti dokumentari yang menunjukkan kesesuaian pengusiran kakitangan. Jika UK memutuskan untuk menggubal undang-undang domestik yang bertentangan dengan yurisprudensi Konvensyen, syarikat mungkin menghadapi cabaran serentak di mahkamah British dan Eropah—menyebabkan kelewatan dan kos tinggi.
Titik ketegangan seterusnya adalah mesyuarat menteri Majlis Eropah pada Februari 2026, di mana Britain dan 26 negara penyokong merancang untuk mengemukakan cadangan pembaharuan rasmi. Sehingga itu, pasukan mobiliti harus memantau perjalanan Rang Undang-Undang dan mengekalkan pelan kontingensi untuk tindakan pengusiran.
