Een hoogoplopende juridische en politieke strijd is opnieuw losgebarsten tussen Westminster en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), nadat functionarissen in Straatsburg weerstand toonden tegen het Britse streven naar strengere uitzettingsregels. Op 12 december waarschuwde Alain Berset, secretaris-generaal van de Raad van Europa, in Brussel het Verenigd Koninkrijk dat elke poging om de artikelen 3 en 8 van het Europees Verdrag—die bescherming bieden tegen “onmenselijke behandeling” en het gezinsleven waarborgen—te versoepelen, unanieme instemming vereist van alle 46 lidstaten.
Deze uitspraak kwam enkele dagen nadat minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood amendementen had ingediend op de Border Security, Asylum and Immigration Bill, gericht op het versneld uitzetten van buitenlandse criminelen en afgewezen asielzoekers. Ministers stellen dat de huidige formulering van het verdrag late juridische procedures mogelijk maakt—vaak zelfs tijdens de vlucht—die uitzettingen frustreren en de publieke woede over onregelmatige migratie aanwakkeren.
![VK gaat opnieuw de confrontatie aan met Europees Hof over uitzettingsbevoegdheden]()
Hoewel de regering benadrukt te willen “reformeren, niet breken”, riepen Conservatieve backbenchers en verschillende tabloidredacties direct op om het Verenigd Koninkrijk volledig uit het Hof te laten stappen als er geen vooruitgang wordt geboekt. Schaduwminister van Justitie Robert Jenrick onderschreef die mening en noemde volledige hervorming “onrealistisch” binnen de huidige structuren. Het kantoor van premier Keir Starmer koos een voorzichtiger toon, erkende “slechts bescheiden vooruitgang” maar bleef erbij dat modernisering van het EHRM nog steeds mogelijk is.
Voor professionals in wereldwijde mobiliteit is de uitkomst op twee fronten van belang. Ten eerste zijn multinationals afhankelijk van voorspelbare uitzettingsregels wanneer gedetacheerde medewerkers hun visum overschrijden of met strafrechtelijke procedures te maken krijgen. Ten tweede zou een Brits vertrek uit het Verdrag juridische onzekerheid creëren rond gezinsherenigingsrechten, die de basis vormen voor veel langdurige opdrachten. Immigratieadviseurs dringen er daarom bij werkgevers op aan om risicovolle dossiers versneld te controleren en documentatie bij te houden die de proportionaliteit van eventuele uitzettingen aantoont. Mocht het VK besluiten om binnenlandse wetgeving in te voeren die in strijd is met de jurisprudentie van het Verdrag, dan kunnen bedrijven geconfronteerd worden met parallelle procedures in Britse en Europese rechtbanken—een recept voor vertraging en extra kosten.
Het volgende brandpunt wordt een ministeriële bijeenkomst van de Raad van Europa in februari 2026, waar het Verenigd Koninkrijk en 26 ondersteunende staten een formeel hervormingsvoorstel willen indienen. Tot die tijd dienen mobiliteitsteams de voortgang van de wetgeving nauwlettend te volgen en hun noodplannen voor uitzettingen actueel te houden.
Deze uitspraak kwam enkele dagen nadat minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood amendementen had ingediend op de Border Security, Asylum and Immigration Bill, gericht op het versneld uitzetten van buitenlandse criminelen en afgewezen asielzoekers. Ministers stellen dat de huidige formulering van het verdrag late juridische procedures mogelijk maakt—vaak zelfs tijdens de vlucht—die uitzettingen frustreren en de publieke woede over onregelmatige migratie aanwakkeren.
Hoewel de regering benadrukt te willen “reformeren, niet breken”, riepen Conservatieve backbenchers en verschillende tabloidredacties direct op om het Verenigd Koninkrijk volledig uit het Hof te laten stappen als er geen vooruitgang wordt geboekt. Schaduwminister van Justitie Robert Jenrick onderschreef die mening en noemde volledige hervorming “onrealistisch” binnen de huidige structuren. Het kantoor van premier Keir Starmer koos een voorzichtiger toon, erkende “slechts bescheiden vooruitgang” maar bleef erbij dat modernisering van het EHRM nog steeds mogelijk is.
Voor professionals in wereldwijde mobiliteit is de uitkomst op twee fronten van belang. Ten eerste zijn multinationals afhankelijk van voorspelbare uitzettingsregels wanneer gedetacheerde medewerkers hun visum overschrijden of met strafrechtelijke procedures te maken krijgen. Ten tweede zou een Brits vertrek uit het Verdrag juridische onzekerheid creëren rond gezinsherenigingsrechten, die de basis vormen voor veel langdurige opdrachten. Immigratieadviseurs dringen er daarom bij werkgevers op aan om risicovolle dossiers versneld te controleren en documentatie bij te houden die de proportionaliteit van eventuele uitzettingen aantoont. Mocht het VK besluiten om binnenlandse wetgeving in te voeren die in strijd is met de jurisprudentie van het Verdrag, dan kunnen bedrijven geconfronteerd worden met parallelle procedures in Britse en Europese rechtbanken—een recept voor vertraging en extra kosten.
Het volgende brandpunt wordt een ministeriële bijeenkomst van de Raad van Europa in februari 2026, waar het Verenigd Koninkrijk en 26 ondersteunende staten een formeel hervormingsvoorstel willen indienen. Tot die tijd dienen mobiliteitsteams de voortgang van de wetgeving nauwlettend te volgen en hun noodplannen voor uitzettingen actueel te houden.
