Laat op de avond van 3 november stemde het Canadese Lagerhuis met 170 tegen 163 om amendementen van de commissie te schrappen die de overdracht van het staatsburgerschap aan in het buitenland geboren kinderen van Canadese ouders sterk zouden hebben beperkt. De amendementen op wetsvoorstel C-3 stelden een strengere “substantiële band”-toets voor, plus extra taal- en veiligheidsvereisten voor volwassen aanvragers. Door het schrappen hiervan wordt het oorspronkelijke doel van de regering hersteld: het uitbreiden van het recht op staatsburgerschap via afstamming en het herstellen van de grondwettelijke tekortkomingen van de in 2009 ingevoerde limiet voor de eerste generatie, zoals vastgesteld door het Superior Court van Ontario in 2023.
Volgens de herstelde tekst kunnen Canadese ouders die zelf in het buitenland zijn geboren het staatsburgerschap doorgeven aan hun kinderen, mits zij vóór de geboorte of adoptie van het kind minimaal 1.095 dagen (drie jaar) in Canada hebben gewoond. Het wetsvoorstel verleent ook met terugwerkende kracht het staatsburgerschap aan de zogenaamde “Lost Canadians” – personen die eerder hun status werden ontzegd door de oude regels.
![Parlement Schrapt Omstreden Beperkingen uit Burgerschapswet na Nauw Stemmen]()
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit vermindert deze wijziging de noodzaak van werk- en studievergunningen voor buitenlandse kinderen van werknemers, wat de planning van langdurige uitzendingen vereenvoudigt. Multinationals krijgen vaak te maken met situaties waarbij senior managers in het buitenland kinderen krijgen en tijdelijke verblijfsroutes bij terugkeer moeten volgen. Zodra C-3 wet wordt, kunnen deze kinderen rechtstreeks een staatsburgerschapsbewijs verkrijgen.
Juridische experts adviseren getroffen families om bewijs van verblijf in Canada te verzamelen (zoals belastingaangiften, schoolgegevens, huurcontracten) om toekomstige paspoortaanvragen te vergemakkelijken. Het wetsvoorstel moet nog de derde lezing in het Lagerhuis doorstaan, de Senaat passeren en de koninklijke goedkeuring krijgen vóór de door de rechtbank gestelde deadline van 20 november, maar waarnemers verwachten een snelle goedkeuring gezien de minderheidsregering en haar coalities.
Critici van de oppositie vrezen dat versoepeling van de regels kan leiden tot “gemaksburgerschap”, maar demografen stellen dat de wijziging minder dan 20.000 mensen per jaar raakt en Canada op één lijn brengt met landen als het Verenigd Koninkrijk en Australië. Werkgevers met veel expats doen er goed aan de invoeringsdata te volgen om hun HR-beleid rond verhuisvergoedingen aan te passen.
Volgens de herstelde tekst kunnen Canadese ouders die zelf in het buitenland zijn geboren het staatsburgerschap doorgeven aan hun kinderen, mits zij vóór de geboorte of adoptie van het kind minimaal 1.095 dagen (drie jaar) in Canada hebben gewoond. Het wetsvoorstel verleent ook met terugwerkende kracht het staatsburgerschap aan de zogenaamde “Lost Canadians” – personen die eerder hun status werden ontzegd door de oude regels.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit vermindert deze wijziging de noodzaak van werk- en studievergunningen voor buitenlandse kinderen van werknemers, wat de planning van langdurige uitzendingen vereenvoudigt. Multinationals krijgen vaak te maken met situaties waarbij senior managers in het buitenland kinderen krijgen en tijdelijke verblijfsroutes bij terugkeer moeten volgen. Zodra C-3 wet wordt, kunnen deze kinderen rechtstreeks een staatsburgerschapsbewijs verkrijgen.
Juridische experts adviseren getroffen families om bewijs van verblijf in Canada te verzamelen (zoals belastingaangiften, schoolgegevens, huurcontracten) om toekomstige paspoortaanvragen te vergemakkelijken. Het wetsvoorstel moet nog de derde lezing in het Lagerhuis doorstaan, de Senaat passeren en de koninklijke goedkeuring krijgen vóór de door de rechtbank gestelde deadline van 20 november, maar waarnemers verwachten een snelle goedkeuring gezien de minderheidsregering en haar coalities.
Critici van de oppositie vrezen dat versoepeling van de regels kan leiden tot “gemaksburgerschap”, maar demografen stellen dat de wijziging minder dan 20.000 mensen per jaar raakt en Canada op één lijn brengt met landen als het Verenigd Koninkrijk en Australië. Werkgevers met veel expats doen er goed aan de invoeringsdata te volgen om hun HR-beleid rond verhuisvergoedingen aan te passen.
Bron: CIC News
