Italië Overweegt Specifieke Belastingvoordelen ter Aanvulling op het Digital Nomad Visum

Italië’s Digital Nomad Visa, dat nu een jaar bestaat, krijgt mogelijk binnenkort een op maat gemaakte fiscale stimulans. Op 22 november meldde het gespecialiseerde platform Investment Migration Insider dat wetgevers een wijziging in de Begrotingswet 2026 onderzoeken, die een “Digital Nomad Tax Bonus” zou introduceren.

Dit voorstel komt slechts tien maanden nadat Italië zijn vlaggenschip Impatriati-regeling heeft aangescherpt, een maatregel die onbedoeld veel locatie-onafhankelijke professionals uitsloot die niet voldeden aan de eis van een recente driejarige periode van belastingresidentie in het buitenland of een erkend universitair diploma. Door een parallelle stimulans te creëren, geeft de overheid aan dat ze competitief wil blijven in een Europese markt waar Portugal, Spanje en Kroatië al remote-worker visa combineren met gunstige belastingregels.



Hoewel de technische details nog niet bekend zijn, hebben ambtenaren gesuggereerd dat er sprake zal zijn van een meerjarige gedeeltelijke vrijstelling op loon- en freelance-inkomsten die worden verdiend terwijl de houder in Italië verblijft. De voorwaarden zullen waarschijnlijk vergelijkbaar zijn met die van het Digital Nomad Visa (minimaal inkomen van ongeveer €28.000, particuliere ziektekostenverzekering en bewijs van remote werk), maar zonder de diploma-eis van de Impatriati-regeling en zonder de verplichting om de meeste werkdagen op Italiaans grondgebied door te brengen.

Voor werkgevers zou deze maatregel een mismatch wegnemen die momenteel wereldwijd mobiele medewerkers dwingt te kiezen tussen immigratiegemak (het visum) en fiscale efficiëntie (de Impatriati-regeling). Multinationals met “work-from-anywhere”-beleid doen er daarom goed aan om alvast verschillende loonadministratiescenario’s en shadow-payrollverplichtingen in kaart te brengen, in afwachting van de definitieve tekst die waarschijnlijk tijdens de parlementaire begrotingsdebatten in december verschijnt. Als het wordt aangenomen, zou de belastingbonus vanaf 1 januari 2026 ingaan en een nieuwe golf van talentverhuizingen naar de tweede steden en dunbevolkte regio’s van Italië kunnen stimuleren.

Adviseurs waarschuwen dat de coördinatie van sociale zekerheid en het risico op een vaste inrichting nog onduidelijk zijn. Totdat richtlijnen worden uitgegeven, moeten remote workers ervan uitgaan dat ze in het Italiaanse socialezekerheidssysteem terechtkomen zodra ze meer dan 183 dagen in het land verblijven en dat buitenlandse werkgevers zich mogelijk lokaal moeten registreren voor inhoudingsdoeleinden.