In een volgende fase van de ingrijpende hervorming van het immigratiebeleid heeft de Ierse regering een inkomensafhankelijke bijdrage voor asielzoekers met betaald werk goedgekeurd. Vanaf eind 2026 zullen bewoners van Direct Provision-centra of tentenkampen die loon ontvangen, tussen de 10% en 40% van hun inkomen bijdragen—dat is tussen €15 en €238 per week—aan de kosten van voedsel en onderdak, die nu volledig door de staat worden betaald. Ongeveer 7.500 asielzoekers beschikken momenteel over werkvergunningen en vullen tekorten in sectoren als horeca, landbouw en gezondheidszorg.
Ambtenaren schatten dat deze maatregel jaarlijks €25–30 miljoen kan opleveren, geld dat bestemd is voor snellere afhandeling van asielzaken en verbeterde opvangfaciliteiten. De inhoudingen worden rechtstreeks door de accommodatieverstrekkers ingehouden, waardoor salarisadministraties schriftelijke bevestiging van de bijdrage nodig hebben voor belasting- en uitkeringsberekeningen. Een vrijstelling geldt voor degenen die minder dan €97 per week verdienen.
![Werkende asielzoekers moeten tot €238 per week betalen voor staatsopvang]()
Belangenorganisaties vrezen dat deze regeling laagbetaalde werknemers kan aanzetten tot zwartwerk om inhoudingen te vermijden, maar het ministerie van Justitie wijst erop dat vergelijkbare bijdragesystemen in meerdere EU-landen bestaan. De invoering met een jaar voorbereidingstijd is bedoeld om IT-leveranciers de kans te geven loonadministraties aan te passen en bewoners de tijd te geven hun huishoudbudgetten te herzien.
Voor werkgevers is de directe uitdaging om netto-inkomensscenario’s te toetsen—vooral voor medewerkers met ploegendiensten—en ervoor te zorgen dat de aangeboden salarissen aantrekkelijk blijven zodra de inhoudingen ingaan. HR-teams dienen ook het beleid rond werkvergunningen te herzien om te garanderen dat eventuele tegemoetkomingen bij financiële problemen de minimumsalariseisen voor vergunningverlengingen niet in gevaar brengen.
Mobiliteitsadviseurs moeten bijgewerkte richtlijnen voor de kosten van levensonderhoud voorbereiden voor nieuwe medewerkers die mogelijk met de nieuwe bijdragen te maken krijgen, en duidelijk maken of bedrijfsverhuispakketten (deels) de bijdrage voor accommodatie dekken.
Ambtenaren schatten dat deze maatregel jaarlijks €25–30 miljoen kan opleveren, geld dat bestemd is voor snellere afhandeling van asielzaken en verbeterde opvangfaciliteiten. De inhoudingen worden rechtstreeks door de accommodatieverstrekkers ingehouden, waardoor salarisadministraties schriftelijke bevestiging van de bijdrage nodig hebben voor belasting- en uitkeringsberekeningen. Een vrijstelling geldt voor degenen die minder dan €97 per week verdienen.
Belangenorganisaties vrezen dat deze regeling laagbetaalde werknemers kan aanzetten tot zwartwerk om inhoudingen te vermijden, maar het ministerie van Justitie wijst erop dat vergelijkbare bijdragesystemen in meerdere EU-landen bestaan. De invoering met een jaar voorbereidingstijd is bedoeld om IT-leveranciers de kans te geven loonadministraties aan te passen en bewoners de tijd te geven hun huishoudbudgetten te herzien.
Voor werkgevers is de directe uitdaging om netto-inkomensscenario’s te toetsen—vooral voor medewerkers met ploegendiensten—en ervoor te zorgen dat de aangeboden salarissen aantrekkelijk blijven zodra de inhoudingen ingaan. HR-teams dienen ook het beleid rond werkvergunningen te herzien om te garanderen dat eventuele tegemoetkomingen bij financiële problemen de minimumsalariseisen voor vergunningverlengingen niet in gevaar brengen.
Mobiliteitsadviseurs moeten bijgewerkte richtlijnen voor de kosten van levensonderhoud voorbereiden voor nieuwe medewerkers die mogelijk met de nieuwe bijdragen te maken krijgen, en duidelijk maken of bedrijfsverhuispakketten (deels) de bijdrage voor accommodatie dekken.
