In een dramatische stemming in Brussel op 6 december brak de Europese Volkspartij (EVP) met haar traditionele centrumalliantie en sloot zich aan bij extreemrechtse groepen om twee omstreden migratiewetten door de Commissie Burgerlijke Vrijheden van het Europees Parlement te loodsen. De Italiaanse regeringscoalitie lobbyde intensief voor deze wetsvoorstellen, die zij zien als een blauwdruk voor strengere grenscontroles in aanloop naar het Jubileum van 2026 en de Olympische Winterspelen van dat jaar.
De eerste verordening zou EU-lidstaten toestaan asielzoekers over te plaatsen naar ‘veilige derde landen’, zelfs als de persoon geen persoonlijke band met dat land heeft – een echo van Italië’s recente akkoord om bepaalde migranten in Albanië te verwerken. De tweede maatregel breidt de EU-brede lijst van ‘veilige herkomstlanden’ uit, waardoor aanvragen van die landen sneller worden afgewezen. Beide teksten gaan nu op 8 december naar de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, waar de ministers van Binnenlandse Zaken van de lidstaten (waaronder de Italiaanse Matteo Piantedosi) naar verwachting hun goedkeuring zullen geven.
![Europees Parlement stemt voor strengere asielregels met cruciale steun van Italiaanse rechtszijde]()
Voor Italië is dit pakket een diplomatische overwinning: het bevestigt Rome’s standpunt dat onregelmatige migratiestromen over de centrale Middellandse Zee een stevigere, EU-brede aanpak vereisen en biedt juridische ruimte voor experimenten met verwerking buiten de EU. Ondernemingen zien echter ook gevolgen voor bedrijfsverplaatsingen en werknemers die afhankelijk zijn van EU-regelingen voor gezinshereniging en statusconversie; de strengere definitie van ‘veilig’ kan het talentenaanbod uit landen als Tunesië, Bangladesh of Georgië verkleinen.
Mensenrechtenorganisaties en diverse liberale Europarlementariërs waarschuwen dat de hervormingen het non-refoulementbeginsel kunnen schenden en nieuwe rechtszaken bij het Europees Hof van Justitie zullen uitlokken. Italiaanse kamers van koophandel in Noord-Afrika vrezen dat het bestempelen van meer landen als ‘veilig’ zonder gelijktijdige arbeidsmigratiekanalen potentiële arbeidsmigranten naar onregelmatige routes zal drijven, wat leidt tot meer sterfgevallen op zee en hogere verzekeringskosten voor rederijen die reddingsoperaties moeten uitvoeren.
Als de regels ongewijzigd worden aangenomen, kunnen ze eind 2026 in werking treden, precies op het moment dat het nieuwe EU Entry/Exit-systeem volledig operationeel is. Global mobility managers doen er goed aan om asielcontingentieclausules, termijnen voor gezinshereniging en compliance-trainingen voor opdrachtgevers in sectoren die werknemers uit de getroffen landen aannemen, te herzien.
De eerste verordening zou EU-lidstaten toestaan asielzoekers over te plaatsen naar ‘veilige derde landen’, zelfs als de persoon geen persoonlijke band met dat land heeft – een echo van Italië’s recente akkoord om bepaalde migranten in Albanië te verwerken. De tweede maatregel breidt de EU-brede lijst van ‘veilige herkomstlanden’ uit, waardoor aanvragen van die landen sneller worden afgewezen. Beide teksten gaan nu op 8 december naar de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, waar de ministers van Binnenlandse Zaken van de lidstaten (waaronder de Italiaanse Matteo Piantedosi) naar verwachting hun goedkeuring zullen geven.
Voor Italië is dit pakket een diplomatische overwinning: het bevestigt Rome’s standpunt dat onregelmatige migratiestromen over de centrale Middellandse Zee een stevigere, EU-brede aanpak vereisen en biedt juridische ruimte voor experimenten met verwerking buiten de EU. Ondernemingen zien echter ook gevolgen voor bedrijfsverplaatsingen en werknemers die afhankelijk zijn van EU-regelingen voor gezinshereniging en statusconversie; de strengere definitie van ‘veilig’ kan het talentenaanbod uit landen als Tunesië, Bangladesh of Georgië verkleinen.
Mensenrechtenorganisaties en diverse liberale Europarlementariërs waarschuwen dat de hervormingen het non-refoulementbeginsel kunnen schenden en nieuwe rechtszaken bij het Europees Hof van Justitie zullen uitlokken. Italiaanse kamers van koophandel in Noord-Afrika vrezen dat het bestempelen van meer landen als ‘veilig’ zonder gelijktijdige arbeidsmigratiekanalen potentiële arbeidsmigranten naar onregelmatige routes zal drijven, wat leidt tot meer sterfgevallen op zee en hogere verzekeringskosten voor rederijen die reddingsoperaties moeten uitvoeren.
Als de regels ongewijzigd worden aangenomen, kunnen ze eind 2026 in werking treden, precies op het moment dat het nieuwe EU Entry/Exit-systeem volledig operationeel is. Global mobility managers doen er goed aan om asielcontingentieclausules, termijnen voor gezinshereniging en compliance-trainingen voor opdrachtgevers in sectoren die werknemers uit de getroffen landen aannemen, te herzien.
Bron: Le Monde
