Een uitspraak van de Regionale Administratieve Rechtbank (TAR) van Lazio op 24 december bracht vroegtijdige kerstverlichting voor zowel werkgevers als buitenlandse werknemers die vastzitten in het op quota gebaseerde immigratiesysteem van Italië. De rechters verleenden voorlopige voorziening aan een Marokkaanse staatsburger wiens aanvraag voor een werkvisum onder het decreto-flussi werd afgewezen door het Italiaanse consulaat in Casablanca, omdat de werkgever de aanstelling had bevestigd via gecertificeerde e-mail (PEC) in plaats van het webportaal van het ministerie van Buitenlandse Zaken te gebruiken dat is gekoppeld aan de consulaire systemen.
In haar uitspraak bekritiseerde de TAR het consulaat vanwege twee procedurele fouten. Ten eerste hebben de ambtenaren het principe van “soccorso istruttorio” niet toegepast, dat een autoriteit verplicht om een aanvrager uit te nodigen om kleine documentaire tekortkomingen te herstellen voordat een negatieve beslissing wordt genomen. Ten tweede stelde de rechtbank dat artikel 3 van het decreetwet 125/2024 — dat wordt gebruikt om algemene schorsingen op te leggen aan aanvragers uit landen die als hoog risico voor arbeidsuitbuiting worden beschouwd — een anders geldig nulla osta (werkvergunning) niet kan overrulen, tenzij de Arbeidsinspectie een expliciet negatief advies heeft gegeven.
![Italiaanse rechtbank herstelt visum van Marokkaanse werknemer na fout van consulaat]()
Hoewel de beschikking een voorlopige schorsing betreft in afwachting van een volledige inhoudelijke behandeling, denken immigratieadvocaten dat dit honderden vastgelopen quota-aanvragen uit het seizoen 2025 kan ontgrendelen. Werkgevers die zich haastten om quota voor 2026-28 veilig te stellen, klaagden dat kleine technische foutjes — vaak gerelateerd aan het nog steeds haperende online portaal — werden gebruikt om vergunningen ongeldig te verklaren na maanden van verwerking.
Voor multinationale HR-teams biedt de uitspraak twee belangrijke lessen. Ten eerste: volg de digitale workflow van het ministerie nauwgezet; ten tweede: wanneer consulaten weigeren op puur procedurele gronden, is een gerechtelijke toetsing een haalbare en snelle oplossing (de TAR deed uitspraak binnen tien dagen). Bedrijven die niet-EU-personeel sponsoren voor het nieuwe quotumvenster in januari, doen er goed aan tijd in te plannen voor mogelijke beroepsprocedures en de komende jurisprudentie te volgen, die de grenzen van de anti-uitbuitingsregels kan verduidelijken.
Op beleidsniveau zet deze zaak de druk op het ministerie van Buitenlandse Zaken om het lang beloofde, volledig digitale visumplatform af te ronden vóór de start van de quotacyclus 2026. De regering wordt ook verwacht secundaire regelgeving uit te vaardigen die verduidelijkt wanneer consulaire posten visa kunnen schorsen op basis van risicolanden — een stap die volgens brancheorganisaties essentieel is om voorspelbaarheid terug te brengen in het Italiaanse arbeidsmigratiesysteem.
In haar uitspraak bekritiseerde de TAR het consulaat vanwege twee procedurele fouten. Ten eerste hebben de ambtenaren het principe van “soccorso istruttorio” niet toegepast, dat een autoriteit verplicht om een aanvrager uit te nodigen om kleine documentaire tekortkomingen te herstellen voordat een negatieve beslissing wordt genomen. Ten tweede stelde de rechtbank dat artikel 3 van het decreetwet 125/2024 — dat wordt gebruikt om algemene schorsingen op te leggen aan aanvragers uit landen die als hoog risico voor arbeidsuitbuiting worden beschouwd — een anders geldig nulla osta (werkvergunning) niet kan overrulen, tenzij de Arbeidsinspectie een expliciet negatief advies heeft gegeven.
Hoewel de beschikking een voorlopige schorsing betreft in afwachting van een volledige inhoudelijke behandeling, denken immigratieadvocaten dat dit honderden vastgelopen quota-aanvragen uit het seizoen 2025 kan ontgrendelen. Werkgevers die zich haastten om quota voor 2026-28 veilig te stellen, klaagden dat kleine technische foutjes — vaak gerelateerd aan het nog steeds haperende online portaal — werden gebruikt om vergunningen ongeldig te verklaren na maanden van verwerking.
Voor multinationale HR-teams biedt de uitspraak twee belangrijke lessen. Ten eerste: volg de digitale workflow van het ministerie nauwgezet; ten tweede: wanneer consulaten weigeren op puur procedurele gronden, is een gerechtelijke toetsing een haalbare en snelle oplossing (de TAR deed uitspraak binnen tien dagen). Bedrijven die niet-EU-personeel sponsoren voor het nieuwe quotumvenster in januari, doen er goed aan tijd in te plannen voor mogelijke beroepsprocedures en de komende jurisprudentie te volgen, die de grenzen van de anti-uitbuitingsregels kan verduidelijken.
Op beleidsniveau zet deze zaak de druk op het ministerie van Buitenlandse Zaken om het lang beloofde, volledig digitale visumplatform af te ronden vóór de start van de quotacyclus 2026. De regering wordt ook verwacht secundaire regelgeving uit te vaardigen die verduidelijkt wanneer consulaire posten visa kunnen schorsen op basis van risicolanden — een stap die volgens brancheorganisaties essentieel is om voorspelbaarheid terug te brengen in het Italiaanse arbeidsmigratiesysteem.
