Ryanair-topman Michael O’Leary heeft bevestigd dat de luchtvaartmaatschappij vanaf april 2026 ongeveer 1,1 miljoen stoelen – zo’n 10% van de capaciteit – zal schrappen op Brussels South Charleroi Airport, nadat België een ‘eco-belasting’ van €3 op vertrekkende passagiers heeft ingevoerd. O’Leary noemde de heffing op 14 januari tijdens een persconferentie “dom” en waarschuwde dat er nog meer bezuinigingen zullen volgen als de belasting niet wordt afgeschaft.
Verschillende vliegtuigen worden verplaatst naar goedkopere bases in Zweden, Albanië, Italië en Slowakije, wat laat zien hoe snel de economische haalbaarheid van routes verandert bij stijgende lokale heffingen. Hoewel de maatregel vooral Belgische vertrekkende reizigers treft, zijn er ook gevolgen voor Ierse bedrijven: Charleroi is een populaire low-cost toegangspoort voor farmaceutische en tech-teams die tussen Dublin en de EU-instellingen in Brussel reizen.
![Ryanair Vermindert Capaciteit op Brussels Charleroi door Nieuwe Passagierstaks, Verplaatst Vliegtuigen naar Andere Bases]()
Travelmanagers moeten rekening houden met minder vluchten en mogelijke wijzigingen in de dienstregeling op de Dublin–Charleroi route, wat reizigers kan dwingen uit te wijken naar Dublin–Zaventem of indirecte verbindingen. Tarieven zullen waarschijnlijk schommelen door de verscherpte capaciteit, terwijl milieubewuste bedrijven een verschuiving naar treinreizen richting Brussel mogelijk toejuichen.
O’Leary gebruikte de gelegenheid ook om bij de EU te pleiten voor een andere aanpak van CO2-prijzen. Hij stelde dat het Europese emissiehandelssysteem (ETS) langeafstandsvluchten van buiten de EU moet meenemen, in plaats van “intra-EU vluchten te straffen”. Dit conflict benadrukt de bredere financiële uitdagingen voor luchtvaartmaatschappijen, terwijl arbeids- en brandstofkosten al fors stijgen. Voor global mobility-teams is de boodschap duidelijk: houd belastinggedreven routewijzigingen goed in de gaten, omdat deze de kosten en naleving van reisbeleid kunnen beïnvloeden bij de budgetrondes van 2026.
Verschillende vliegtuigen worden verplaatst naar goedkopere bases in Zweden, Albanië, Italië en Slowakije, wat laat zien hoe snel de economische haalbaarheid van routes verandert bij stijgende lokale heffingen. Hoewel de maatregel vooral Belgische vertrekkende reizigers treft, zijn er ook gevolgen voor Ierse bedrijven: Charleroi is een populaire low-cost toegangspoort voor farmaceutische en tech-teams die tussen Dublin en de EU-instellingen in Brussel reizen.
Travelmanagers moeten rekening houden met minder vluchten en mogelijke wijzigingen in de dienstregeling op de Dublin–Charleroi route, wat reizigers kan dwingen uit te wijken naar Dublin–Zaventem of indirecte verbindingen. Tarieven zullen waarschijnlijk schommelen door de verscherpte capaciteit, terwijl milieubewuste bedrijven een verschuiving naar treinreizen richting Brussel mogelijk toejuichen.
O’Leary gebruikte de gelegenheid ook om bij de EU te pleiten voor een andere aanpak van CO2-prijzen. Hij stelde dat het Europese emissiehandelssysteem (ETS) langeafstandsvluchten van buiten de EU moet meenemen, in plaats van “intra-EU vluchten te straffen”. Dit conflict benadrukt de bredere financiële uitdagingen voor luchtvaartmaatschappijen, terwijl arbeids- en brandstofkosten al fors stijgen. Voor global mobility-teams is de boodschap duidelijk: houd belastinggedreven routewijzigingen goed in de gaten, omdat deze de kosten en naleving van reisbeleid kunnen beïnvloeden bij de budgetrondes van 2026.
Bron: Reuters
