Handelsonderhandelingen tussen VK en Zwitserland benadrukken eenvoudiger zakenreizen en datastromen

Het Britse ministerie van Handel en Industrie bevestigde op 2 februari dat de negende onderhandelingsronde voor een ‘versterkte’ Vrijhandels­overeenkomst (VHO) met Zwitserland vorige maand in Londen is afgerond. Hoewel de gesprekken gaan over goederen, diensten en digitale handel, stond mobiliteit centraal: de onderhandelaars willen de rechten voor zakenreizen vastleggen en de bepalingen van de bestaande Overeenkomst over Mobiliteit van Diensten, die al verlengd is tot 2029, uitbreiden.

Zwitserland is de tiende grootste handelspartner van het Verenigd Koninkrijk, met een bilaterale handel ter waarde van £49 miljard in het jaar tot september 2025. Tweezijdige diensten – zoals consultancy, financiën, juridische en technologische sectoren – vormen meer dan 60 procent van dat bedrag, wat het belang onderstreept van voorspelbare visumroutes en wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties. Het toekomstige VHO-hoofdstuk over Handel en Duurzame Ontwikkeling zal ook clausules bevatten over arbeidsmobiliteit, gericht op het waarborgen dat grensoverschrijdende opdrachten voldoen aan hoge sociale en milieunormen.



Voor managers van bedrijfs­mobiliteit is de belangrijkste boodschap continuïteit. De concepttekst zal naar verwachting 90 dagen visumvrije zakenreizen vastleggen en de verwerking van werkvergunningen voor intra­company-overplaatsingen vereenvoudigen, in lijn met de Zwitserse quota voor Britse staatsburgers. Ook zal het de post-Brexit regels voor gegevensoverdracht verduidelijken, zodat HR-teams werknemersgegevens tussen Zwitserse en Britse servers kunnen uitwisselen zonder extra contractuele waarborgen.

Een definitieve overeenkomst wordt waarschijnlijk later in 2026 verwacht, maar bedrijven met activiteiten in Zwitserland doen er goed aan nu al mogelijke voordelen in kaart te brengen op gebieden als digitale handtekeningen, e-facturatie en remote-first dienstverlening. Immigratieadviseurs raden aan de huidige nalevingsprocedures te blijven volgen totdat de implementatiewetgeving in beide parlementen is aangenomen.