Nieuwe regels voor carrier-check en het verdwijnen van het ‘Transit Without Visa’-programma zorgen voor extra reisrisico’s voor zakenreizigers

Naast andere hervormingen heeft de Statement of Changes van maart 2026 (HC 1695) stilletjes de lang bestaande Transit Without Visa (TWOV)-regeling afgeschaft en per 25 februari 2026 een verplichte pre-departure statusverificatie ingevoerd voor alle vervoerders. Luchtvaartmaatschappijen, veerboten en Eurostar-treinen moeten nu in real-time bevestigen via systemen van het Home Office dat de digitale immigratiestatus van een passagier overeenkomt met het gepresenteerde paspoort; anders mag de passagier niet aan boord.

Deze maatregel markeert de voltooiing van het VK’s overgang naar volledig digitale grensvergunningen. Reizigers die hun paspoort hebben gewijzigd of vernieuwd sinds het afgeven van hun visum, eVisum of EU Settlement Scheme-status lopen direct het risico geweigerd te worden bij het inchecken als zij het nieuwe documentnummer niet hebben bijgewerkt in hun UKVI-account. Rapporten uit Heathrow en Manchester tonen een piek in last-minute weigeringen, vooral onder dubbelstaatsburgers die niet weten dat ze moeten reizen met het exacte document dat aan hun status is gekoppeld.



Tegelijkertijd is TWOV – de veelgebruikte regeling die bepaalde derde-landers toestond om luchtzijdig van vliegtuig te wisselen zonder Brits visum – geschrapt uit de Visitor Rules. Vervoerders informeren reisorganisaties dat passagiers die voorheen vrijgesteld waren (met name staatsburgers van India, Nigeria en de Filipijnen) nu een Standard Visitor-visum nodig hebben, zelfs voor een korte tussenstop.

Managers van zakenreizen doen er goed aan direct een bewustwordingscampagne te starten: 1) instructies geven aan medewerkers om vóór elke reis in te loggen op hun ‘View and Prove’-account en nieuwe paspoorten toe te voegen; 2) reismogelijkheden herzien voor complexe routes die Londen als overstappunt gebruikten; en 3) rekening houden met langere visumdoorlooptijden nu TWOV niet meer geldt. Niet handelen kan ertoe leiden dat medewerkers vast komen te zitten en werkgevers aansprakelijk stellen voor hun zorgplicht.