Migratie stopt 12-jarige bevolkingsdaling in Italië, blijkt uit ISTAT-rapport

De residentiële bevolking van Italië stopte eindelijk met krimpen in 2025 en bleef stabiel op 58,94 miljoen, vrijwel volledig dankzij een netto-immigratie van 296.000 mensen, aldus het jaarlijkse demografische rapport van het nationale statistiekbureau ISTAT, dat op 1 april werd gepubliceerd. Het aantal geboorten daalde tot een recordlaagte van 355.000, terwijl het aantal sterfgevallen rond de 652.000 bleef, wat resulteerde in een natuurlijk tekort van ongeveer 300.000. Dit tekort werd gecompenseerd door aankomsten uit het buitenland en een scherpe daling van de emigratie van Italianen tot 144.000.

De gegevens versterken het economische argument voor de uitbreiding van de quota voor buitenlandse arbeidskrachten door de regering-Meloni, die tussen 2026 en 2028 tot 500.000 nieuwe werkvergunningen voorziet in de landbouw, bouw, toerisme en ouderenzorg. Werkgevers in deze sectoren melden al een vacaturepercentage van meer dan 15 procent, een cijfer dat zonder migrantenarbeid nog verder zou stijgen. Multinationals kunnen daarom rekenen op vereenvoudigde aanwervingsregels, snellere verwerking van “nulla osta” en mogelijke stimulansen voor het opleiden van nieuwkomers in gewilde vaardigheden.



Tegelijkertijd waarschuwt het rapport dat Italië nog steeds de op één na oudste samenleving van Europa is, met een levensverwachting van 81,7 jaar voor mannen en 85,7 jaar voor vrouwen. Bedrijven staan voor een dubbele uitdaging: de concurrentie om jong talent en toenemende druk op pensioenfondsen, wat kan leiden tot hogere loonkosten. Strategische personeelsplanning – vooral voor shared-servicecentra en productiebedrijven – moet daarom robuuste relocatiepakketten bevatten om buitenlandse specialisten aan te trekken en retentiebeleid voor oudere werknemers.

Politiek gezien geeft dit rapport Rome extra gewicht in de lopende EU-onderhandelingen over het Asiel- en Migratiepact van de EU, waarmee het zijn standpunt versterkt dat beheerde legale migratieroutes essentieel zijn voor demografische duurzaamheid. Bedrijven met intra-EU mobiliteitsprogramma’s moeten letten op mogelijke concessies aan Italië, zoals vereenvoudigde Blue Card-overdrachten, die grensoverschrijdende opdrachten kunnen vergemakkelijken.

Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de boodschap duidelijk: ondanks anti-immigratieretoriek hangt de Italiaanse arbeidsmarkt en fiscale toekomst steeds meer af van buitenlandse werknemers. Het afstemmen van talentacquisitiestrategieën op de komende visumquota en regionale integratieprogramma’s wordt cruciaal om schaarse vaardigheden de komende tien jaar veilig te stellen.