Migracja zatrzymuje 12-letni spadek liczby ludności we Włoszech, wynika z raportu ISTAT

Liczba mieszkańców Włoch wreszcie przestała spadać w 2025 roku, utrzymując się na poziomie 58,94 mln, głównie dzięki napływowi netto 296 tys. imigrantów – wynika z corocznego raportu demograficznego opublikowanego 1 kwietnia przez krajowy urząd statystyczny ISTAT. Liczba urodzeń spadła do rekordowo niskiego poziomu 355 tys., podczas gdy zgonów było około 652 tys., co dało naturalny ubytek około 300 tys. osób, który został zrekompensowany przez napływ z zagranicy oraz gwałtowny spadek emigracji Włochów do 144 tys. Dane te potwierdzają ekonomiczne uzasadnienie dla rozszerzenia przez rząd Meloniego limitów na pracowników zagranicznych, które przewidują wydanie do 500 tys. nowych pozwoleń na pracę w latach 2026–2028 w sektorach rolnictwa, budownictwa, turystyki i opieki nad osobami starszymi. Pracodawcy w tych branżach już teraz zgłaszają ponad 15-procentowy wskaźnik wakatów, który bez pracowników z zagranicy mógłby znacznie wzrosnąć. Międzynarodowe firmy mogą więc spodziewać się uproszczenia zasad zatrudniania, szybszej procedury wydawania „nulla osta” oraz możliwych zachęt do szkolenia nowo przybyłych w poszukiwanych zawodach. Jednocześnie raport ostrzega, że Włochy pozostają drugim najstarszym społeczeństwem w Europie, z oczekiwaną długością życia wynoszącą 81,7 lat dla mężczyzn i 85,7 lat dla kobiet. Firmy staną przed podwójnym wyzwaniem: rywalizacją o młode talenty oraz rosnącą presją na fundusze emerytalne, co może przełożyć się na wyższe podatki od wynagrodzeń. Strategiczne planowanie zasobów ludzkich – zwłaszcza w centrach usług wspólnych i zakładach produkcyjnych – powinno uwzględniać atrakcyjne pakiety relokacyjne dla zagranicznych specjalistów oraz polityki zatrzymania starszych pracowników. Politycznie wyniki te dają Rzymowi argumenty w trwających negocjacjach UE dotyczących Paktu Azylowego i Migracyjnego, wzmacniając stanowisko, że kontrolowane, legalne ścieżki migracji są kluczowe dla demograficznej stabilności. Firmy realizujące programy mobilności wewnątrzunijnej powinny zwrócić uwagę na możliwe ustępstwa dla Włoch – takie jak uproszczenie transferów w ramach Karty Niebieskiej – które mogą ułatwić delegacje transgraniczne. Dla menedżerów ds. mobilności globalnej kluczowy wniosek jest jasny: mimo antyimigracyjnej retoryki, rynek pracy i perspektywy fiskalne Włoch coraz bardziej zależą od pracowników z zagranicy. Dopasowanie strategii pozyskiwania talentów do nadchodzących limitów wizowych i programów integracji regionalnej będzie kluczowe dla zabezpieczenia deficytowych kompetencji w nadchodzącej dekadzie.