De Poolse grenswacht-eenheid Nadodrzański bevestigde op 20 april 2026 dat sinds het begin van het jaar 215 buitenlandse staatsburgers van Pools grondgebied zijn verwijderd vanwege bedreigingen voor de openbare veiligheid en orde. Alleen al tussen 17 en 19 april werden acht personen uitgezet – vier Oekraïners, twee Georgiërs, één Rwandees en één Wit-Rus. In alle gevallen werden de betrokkenen begeleid naar de grens of op terugvluchten gezet en kregen zij een inreisverbod van vijf tot zeven jaar voor het hele Schengengebied opgelegd.
De meeste uitzettingen volgden op strafrechtelijke veroordelingen of herhaalde administratieve overtredingen, zoals rijden onder invloed, drugbezit, identiteitsfraude en huiselijk geweld. Grensbewakers baseerden zich op de artikelen 329–332 van de Poolse Vreemdelingenwet, die onmiddellijke terugkeer mogelijk maken wanneer een niet-EU-burger wordt beschouwd als “een reële, actuele en voldoende ernstige bedreiging” voor de samenleving. Deze bepalingen leiden ook tot verplichte meldingen in het Schengen Informatie Systeem (SIS), waardoor de persoon effectief wordt uitgesloten van 25 andere EU-/EER-landen.
![Polen zet in het eerste kwartaal van 2026 215 buitenlanders uit die een bedreiging vormen voor de openbare orde]()
Adviseurs op het gebied van arbeidsmigratie merken op dat de toename van uitzettingen samenvalt met de verscherpte interne grenscontroles van Polen met Duitsland en Litouwen, evenals het voortdurende ‘zero-tolerance’ terugdringingsbeleid aan de Wit-Russische grens. Bedrijven die niet-EU-personeel werven of werknemers naar Polen detacheren, staan daardoor onder verhoogde druk om grondige achtergrondcontroles uit te voeren en realtime nalevingsregistraties bij te houden. Een enkele overtreding, zoals een verkeersboete, kan nu snel leiden tot uitzetting en een meerjarig werkverbod, wat projecten en klantafspraken kan verstoren.
Deze ontwikkeling roept ook praktische vragen op voor internationale mobiliteitsteams over het herplaatsen van medewerkers die hun verblijfsrecht in Polen verliezen maar cruciaal blijven voor regionale operaties. Hoewel buurlanden binnen de EU wettelijk niet verplicht zijn om de openbare-orde-beoordelingen van Polen te respecteren, maakt de SIS-melding het vrijwel onmogelijk om tijdens het verbod elders in Schengen een verblijfsvergunning te verkrijgen. Werkgevers kiezen daarom steeds vaker voor thuiswerken of herplaatsing naar niet-Schengenlanden zoals het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Arabische Emiraten.
Vooruitkijkend verwachten immigratieadvocaten dat de handhaving zal toenemen zodra het nieuwe digitale platform voor verblijfsvergunningen van Polen op 27 april 2026 landelijk wordt ingevoerd. Digitale kruiscontroles van politie- en immigratiedatabases zullen autoriteiten een nog snellere aanleiding geven om terugkeerverzoeken uit te vaardigen. Multinationals die in Polen actief zijn, doen er goed aan hun beleid rond het monitoren van strafregisters te herzien en medewerkers te informeren dat zelfs kleine overtredingen – van winkeldiefstal tot onbetaalde boetes – kunnen leiden tot onmiddellijke uitzetting en langdurige uitsluiting van de Europese markt.
De meeste uitzettingen volgden op strafrechtelijke veroordelingen of herhaalde administratieve overtredingen, zoals rijden onder invloed, drugbezit, identiteitsfraude en huiselijk geweld. Grensbewakers baseerden zich op de artikelen 329–332 van de Poolse Vreemdelingenwet, die onmiddellijke terugkeer mogelijk maken wanneer een niet-EU-burger wordt beschouwd als “een reële, actuele en voldoende ernstige bedreiging” voor de samenleving. Deze bepalingen leiden ook tot verplichte meldingen in het Schengen Informatie Systeem (SIS), waardoor de persoon effectief wordt uitgesloten van 25 andere EU-/EER-landen.
Adviseurs op het gebied van arbeidsmigratie merken op dat de toename van uitzettingen samenvalt met de verscherpte interne grenscontroles van Polen met Duitsland en Litouwen, evenals het voortdurende ‘zero-tolerance’ terugdringingsbeleid aan de Wit-Russische grens. Bedrijven die niet-EU-personeel werven of werknemers naar Polen detacheren, staan daardoor onder verhoogde druk om grondige achtergrondcontroles uit te voeren en realtime nalevingsregistraties bij te houden. Een enkele overtreding, zoals een verkeersboete, kan nu snel leiden tot uitzetting en een meerjarig werkverbod, wat projecten en klantafspraken kan verstoren.
Deze ontwikkeling roept ook praktische vragen op voor internationale mobiliteitsteams over het herplaatsen van medewerkers die hun verblijfsrecht in Polen verliezen maar cruciaal blijven voor regionale operaties. Hoewel buurlanden binnen de EU wettelijk niet verplicht zijn om de openbare-orde-beoordelingen van Polen te respecteren, maakt de SIS-melding het vrijwel onmogelijk om tijdens het verbod elders in Schengen een verblijfsvergunning te verkrijgen. Werkgevers kiezen daarom steeds vaker voor thuiswerken of herplaatsing naar niet-Schengenlanden zoals het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Arabische Emiraten.
Vooruitkijkend verwachten immigratieadvocaten dat de handhaving zal toenemen zodra het nieuwe digitale platform voor verblijfsvergunningen van Polen op 27 april 2026 landelijk wordt ingevoerd. Digitale kruiscontroles van politie- en immigratiedatabases zullen autoriteiten een nog snellere aanleiding geven om terugkeerverzoeken uit te vaardigen. Multinationals die in Polen actief zijn, doen er goed aan hun beleid rond het monitoren van strafregisters te herzien en medewerkers te informeren dat zelfs kleine overtredingen – van winkeldiefstal tot onbetaalde boetes – kunnen leiden tot onmiddellijke uitzetting en langdurige uitsluiting van de Europese markt.
Bron: Wirtualna Polska
