Frankrijk werd op 15 juni 2026 wakker in een volledig veranderd Europees migratielandschap. Om middernacht trad het Migratie- en Asielpact, bestaande uit tien wetten en in 2024 aangenomen, volledig in werking in de hele EU. Dit verving de Dublin-regels die lange tijd voor grote druk op de grenslanden zorgden. Voor Frankrijk is de verandering direct merkbaar: elke onregelmatige aankomst aan de externe Schengen-grens – inclusief de overzeese gebieden – moet nu binnen zeven dagen worden geregistreerd, biometrisch worden gecontroleerd en een snelle veiligheids- en gezondheidscheck ondergaan. Het doel is om te voorkomen dat mensen die waarschijnlijk geen bescherming krijgen of een risico vormen, ongezien het Schengengebied binnenkomen.
Parijs heeft de afgelopen twee jaar de binnenlandse regelgeving aangepast om aan te sluiten bij het pact. Op 6 juni stemde een Frans decreet de Code de l’Entrée et du Séjour des Étrangers et du Droit d’Asile af op de EU-wetgeving, met strikte termijnen voor het Office français de l’immigration et de l’intégration (OFII) om zaken af te handelen. Asielaanvragen die als “kennelijk ongegrond” worden beoordeeld, kunnen binnen 12 weken worden afgewezen, terwijl succesvolle aanvragers profiteren van geharmoniseerde opvangstandaarden – juridische bijstand, beroepsondersteuning en integratiecursussen – die op EU-niveau zijn vastgesteld.
![Nieuwe EU-migratie- en asielpact van kracht: wat verandert er voor Frankrijk?]()
Voor bedrijven die talent naar Frankrijk halen, betekent het pact vooral meer voorspelbaarheid aan de grens. Uniforme screeningsregels moeten het risico op ad-hoc politiecontroles verminderen, die soms voor vertraging zorgden bij leidinggevenden met paspoorten van derde landen die via Parijs-Charles-de-Gaulle reizen. Werkgevers moeten zich echter voorbereiden op strengere handhaving tegen overtredingen van verblijfsduur en secundaire verplaatsingen binnen Schengen: de versterkte biometrie van Eurodac maakt het lastiger voor werknemers om hun visumklok te “resetten” door kort het Schengengebied te verlaten.
Migratie-experts wijzen ook op het nieuwe verplichte “solidariteitsmechanisme.” Bij een plotselinge toename van maritieme aankomsten in de Atlantische of Middellandse Zeegebieden van Frankrijk, moeten andere EU-landen opvangplaatsen of financiële steun bieden. Omgekeerd zullen Franse belastingbetalers bijdragen wanneer de druk verschuift naar Italië, Griekenland of Spanje – kosten die het ministerie van Financiën al meeneemt in de begroting voor 2027.
In de praktijk dienen HR-teams hun mobiliteitsbeleid te herzien: werknemers met een kortverblijfvisum merken geen verandering, maar gedetacheerde werknemers met tijdelijke verblijfsvergunningen kunnen bij elke grenspassage extra controles krijgen. Het verstrekken van actuele reispapieren en het zorgen dat zij biometrische paspoorten bij zich hebben, helpt hen om snel door de nieuwe geautomatiseerde kiosken te komen.
Parijs heeft de afgelopen twee jaar de binnenlandse regelgeving aangepast om aan te sluiten bij het pact. Op 6 juni stemde een Frans decreet de Code de l’Entrée et du Séjour des Étrangers et du Droit d’Asile af op de EU-wetgeving, met strikte termijnen voor het Office français de l’immigration et de l’intégration (OFII) om zaken af te handelen. Asielaanvragen die als “kennelijk ongegrond” worden beoordeeld, kunnen binnen 12 weken worden afgewezen, terwijl succesvolle aanvragers profiteren van geharmoniseerde opvangstandaarden – juridische bijstand, beroepsondersteuning en integratiecursussen – die op EU-niveau zijn vastgesteld.
Voor bedrijven die talent naar Frankrijk halen, betekent het pact vooral meer voorspelbaarheid aan de grens. Uniforme screeningsregels moeten het risico op ad-hoc politiecontroles verminderen, die soms voor vertraging zorgden bij leidinggevenden met paspoorten van derde landen die via Parijs-Charles-de-Gaulle reizen. Werkgevers moeten zich echter voorbereiden op strengere handhaving tegen overtredingen van verblijfsduur en secundaire verplaatsingen binnen Schengen: de versterkte biometrie van Eurodac maakt het lastiger voor werknemers om hun visumklok te “resetten” door kort het Schengengebied te verlaten.
Migratie-experts wijzen ook op het nieuwe verplichte “solidariteitsmechanisme.” Bij een plotselinge toename van maritieme aankomsten in de Atlantische of Middellandse Zeegebieden van Frankrijk, moeten andere EU-landen opvangplaatsen of financiële steun bieden. Omgekeerd zullen Franse belastingbetalers bijdragen wanneer de druk verschuift naar Italië, Griekenland of Spanje – kosten die het ministerie van Financiën al meeneemt in de begroting voor 2027.
In de praktijk dienen HR-teams hun mobiliteitsbeleid te herzien: werknemers met een kortverblijfvisum merken geen verandering, maar gedetacheerde werknemers met tijdelijke verblijfsvergunningen kunnen bij elke grenspassage extra controles krijgen. Het verstrekken van actuele reispapieren en het zorgen dat zij biometrische paspoorten bij zich hebben, helpt hen om snel door de nieuwe geautomatiseerde kiosken te komen.
Bron: EU Reporter
