
Het Ierse Ministerie van Justitie heeft stilletjes de eisen verhoogd voor Ierse burgers en andere sponsors die niet-EEA-familieleden naar Ierland willen laten komen om bij hen te wonen. Een nieuw beleidsdocument over gezinshereniging buiten de EEA, gepubliceerd op 12 juni 2026 en gisteren (24 juni) onder de aandacht gebracht door het immigratiebureau Berkeley Solicitors in Dublin, verhoogt het minimale bruto-inkomen dat een Ierse sponsor moet aantonen van €40.000 over drie jaar naar €75.000 (€25.000 per jaar). Deze drempel geldt nu voor alle sponsorkategorieën.
Naast de verhoging van het inkomensvereiste verscherpt het beleid ook verschillende praktische voorwaarden. Sponsors mogen niet langer in sociale huisvesting, noodopvang, daklozenvoorzieningen of via de Housing Assistance Payment (HAP) wonen. Wie afhankelijk is van deze vormen van ondersteuning, komt automatisch niet in aanmerking. Ook wordt duidelijk gesteld dat de huisvesting “geschikt, veilig en privé gefinancierd” moet zijn, wat wijst op een strengere aanpak van overbevolkte of kortdurende huurarrangementen.
Het ministerie geeft aan dat deze wijzigingen de gezinsmigratiepolitiek afstemmen op “realistische kosten van levensonderhoud en de noodzaak te waarborgen dat binnenkomende familieleden niet afhankelijk worden van de staat.” Immigratieadviseurs merken op dat het bedrag van €75.000 overeenkomt met de financiële toets die in meerdere EU-landen wordt gehanteerd voor houders van een niet-EU blue card, wat wijst op een beweging richting harmonisatie.
Tegelijkertijd waarschuwen belangenorganisaties die gemengde-nationaliteit koppels vertegenwoordigen dat deze verhoging gezinnen met lagere inkomens en werknemers in de publieke sector buitenspel zet. Zo kan een Ierse verpleegkundige met een gemiddeld nationaal salaris van €52.000 bijvoorbeeld niet langer zonder een tweede gezinsinkomen in aanmerking komen om een partner te sponsoren.
Voor werkgevers kunnen de strengere criteria Ierland minder aantrekkelijk maken voor internationaal mobiel personeel dat wil naturaliseren en later familie wil laten overkomen. Bedrijven met veel niet-EU-werknemers wordt aangeraden hun verhuisbudgetten te herzien en waar mogelijk getroffen medewerkers te ondersteunen met inkomensaanvullingen of ruimhartigere huisvestingspakketten.
In de praktijk gelden de nieuwe inkomensdrempels voor alle aanvragen die vanaf 24 juni 2026 worden ingediend. Immigratiedienstverleners raden sponsors die al documenten hebben verzameld aan om snel hun aanvraag in te dienen, terwijl nieuwe aanvragers alvast drie jaar aan verifieerbare loonstroken en belastingaangiften moeten gaan verzamelen om kostbare vertragingen te voorkomen.
Naast de verhoging van het inkomensvereiste verscherpt het beleid ook verschillende praktische voorwaarden. Sponsors mogen niet langer in sociale huisvesting, noodopvang, daklozenvoorzieningen of via de Housing Assistance Payment (HAP) wonen. Wie afhankelijk is van deze vormen van ondersteuning, komt automatisch niet in aanmerking. Ook wordt duidelijk gesteld dat de huisvesting “geschikt, veilig en privé gefinancierd” moet zijn, wat wijst op een strengere aanpak van overbevolkte of kortdurende huurarrangementen.
Het ministerie geeft aan dat deze wijzigingen de gezinsmigratiepolitiek afstemmen op “realistische kosten van levensonderhoud en de noodzaak te waarborgen dat binnenkomende familieleden niet afhankelijk worden van de staat.” Immigratieadviseurs merken op dat het bedrag van €75.000 overeenkomt met de financiële toets die in meerdere EU-landen wordt gehanteerd voor houders van een niet-EU blue card, wat wijst op een beweging richting harmonisatie.
Tegelijkertijd waarschuwen belangenorganisaties die gemengde-nationaliteit koppels vertegenwoordigen dat deze verhoging gezinnen met lagere inkomens en werknemers in de publieke sector buitenspel zet. Zo kan een Ierse verpleegkundige met een gemiddeld nationaal salaris van €52.000 bijvoorbeeld niet langer zonder een tweede gezinsinkomen in aanmerking komen om een partner te sponsoren.
Voor werkgevers kunnen de strengere criteria Ierland minder aantrekkelijk maken voor internationaal mobiel personeel dat wil naturaliseren en later familie wil laten overkomen. Bedrijven met veel niet-EU-werknemers wordt aangeraden hun verhuisbudgetten te herzien en waar mogelijk getroffen medewerkers te ondersteunen met inkomensaanvullingen of ruimhartigere huisvestingspakketten.
In de praktijk gelden de nieuwe inkomensdrempels voor alle aanvragen die vanaf 24 juni 2026 worden ingediend. Immigratiedienstverleners raden sponsors die al documenten hebben verzameld aan om snel hun aanvraag in te dienen, terwijl nieuwe aanvragers alvast drie jaar aan verifieerbare loonstroken en belastingaangiften moeten gaan verzamelen om kostbare vertragingen te voorkomen.