Spanje’s ambitieuze eenmalige regularisatieprogramma voor ongedocumenteerde migranten blijkt veel groter te zijn dan de overheid aanvankelijk had verwacht. Volgens cijfers van het Ministerie van Inclusie, Sociale Zekerheid en Migratie, gepubliceerd op 28 juni, hebben sinds de opening van het loket op 16 april onder Koninklijk Besluit 316/2026 meer dan 900.000 mensen een aanvraag ingediend. Premier Pedro Sánchez sprak bij de bekendmaking van het plan in januari nog over ongeveer 500.000 aanvragers, maar ngo’s en regionale overheden waarschuwen nu dat het totaal vóór sluiting van het loket op 30 juni om 23:59 uur mogelijk boven de miljoen uitkomt.
Het besluit biedt een versnelde, eenjarige verblijfs- en werkvergunning aan niet-EU-burgers die kunnen aantonen dat ze al vóór 1 januari 2026 in Spanje woonden en minimaal vijf van de zes maanden voorafgaand aan hun aanvraag in het land zijn gebleven. Succesvolle aanvragers moeten later overstappen naar een reguliere immigratiecategorie, maar de initiële vergunning geeft directe toegang tot de arbeidsmarkt, gezondheidszorg en sociale zekerheidsregelingen.
De overheid stelt dat deze maatregel de schaduweconomie zal terugdringen, tekorten aan vaardigheden in sectoren van landbouw tot ouderenzorg zal opvullen en tot 3 miljard euro extra belasting- en sociale zekerheidsinkomsten per jaar kan genereren. De grote vraag heeft echter de Spaanse immigratie-infrastructuur zwaar onder druk gezet. Buitenlandkantoren draaien langere uren en ook in het weekend, terwijl politiebureaus die identiteitskaarten voor buitenlanders (TIE) uitgeven, melden dat afspraken weken van tevoren volgeboekt zijn.
![Spanje ontvangt meer dan 900.000 aanvragen voor buitengewone migrantenregularisatie terwijl deadline nadert]()
Regio’s met grote migrantengemeenschappen zoals Catalonië en Madrid vrezen dat achterstanden kunnen leiden tot maandenlange wachttijden voor het verkrijgen van biometrische kaarten, waardoor nieuwgeregulariseerde werknemers in onzekerheid verkeren bij het afsluiten van arbeidscontracten of het openen van bankrekeningen.
Politiek gezien heeft de toestroom de verdeeldheid versterkt. Conservatieve oppositiepartijen en verschillende regionale overheden hebben juridische stappen ondernomen, stellende dat het besluit de grensintegriteit ondermijnt en toekomstige kiezersregisters kan vervormen. Begin deze maand weigerde het Hooggerechtshof het proces te schorsen, maar zal nog wel oordelen over de rechtmatigheid ervan.
Vooralsnog benadrukt het ministerie dat de operatie “met volledige juridische garanties” verloopt en heeft extra personeel van andere afdelingen ingezet om de laatste toestroom van dossiers vóór de deadline te verwerken.
Voor werkgevers betekent dit vooral kansen: bedrijven die moeite hebben vacatures te vervullen, kunnen legaal kandidaten aannemen die de nieuwe vergunning verkrijgen, mits het contract binnen 30 dagen bij de sociale zekerheid wordt geregistreerd. Mobiliteitsmanagers doen er goed aan om gestroomlijnde onboardingprocessen voor te bereiden en werknemers snel te helpen met het maken van TIE-afspraken. HR-teams wordt ook aangeraden de overgangsperiode van juli tot september goed te monitoren, wanneer tienduizenden nieuwgeregulariseerde werknemers overstappen naar reguliere verblijfsstatus; het missen van deze tweede stap betekent terugvallen in een onregelmatige situatie.
Het besluit biedt een versnelde, eenjarige verblijfs- en werkvergunning aan niet-EU-burgers die kunnen aantonen dat ze al vóór 1 januari 2026 in Spanje woonden en minimaal vijf van de zes maanden voorafgaand aan hun aanvraag in het land zijn gebleven. Succesvolle aanvragers moeten later overstappen naar een reguliere immigratiecategorie, maar de initiële vergunning geeft directe toegang tot de arbeidsmarkt, gezondheidszorg en sociale zekerheidsregelingen.
De overheid stelt dat deze maatregel de schaduweconomie zal terugdringen, tekorten aan vaardigheden in sectoren van landbouw tot ouderenzorg zal opvullen en tot 3 miljard euro extra belasting- en sociale zekerheidsinkomsten per jaar kan genereren. De grote vraag heeft echter de Spaanse immigratie-infrastructuur zwaar onder druk gezet. Buitenlandkantoren draaien langere uren en ook in het weekend, terwijl politiebureaus die identiteitskaarten voor buitenlanders (TIE) uitgeven, melden dat afspraken weken van tevoren volgeboekt zijn.
Regio’s met grote migrantengemeenschappen zoals Catalonië en Madrid vrezen dat achterstanden kunnen leiden tot maandenlange wachttijden voor het verkrijgen van biometrische kaarten, waardoor nieuwgeregulariseerde werknemers in onzekerheid verkeren bij het afsluiten van arbeidscontracten of het openen van bankrekeningen.
Politiek gezien heeft de toestroom de verdeeldheid versterkt. Conservatieve oppositiepartijen en verschillende regionale overheden hebben juridische stappen ondernomen, stellende dat het besluit de grensintegriteit ondermijnt en toekomstige kiezersregisters kan vervormen. Begin deze maand weigerde het Hooggerechtshof het proces te schorsen, maar zal nog wel oordelen over de rechtmatigheid ervan.
Vooralsnog benadrukt het ministerie dat de operatie “met volledige juridische garanties” verloopt en heeft extra personeel van andere afdelingen ingezet om de laatste toestroom van dossiers vóór de deadline te verwerken.
Voor werkgevers betekent dit vooral kansen: bedrijven die moeite hebben vacatures te vervullen, kunnen legaal kandidaten aannemen die de nieuwe vergunning verkrijgen, mits het contract binnen 30 dagen bij de sociale zekerheid wordt geregistreerd. Mobiliteitsmanagers doen er goed aan om gestroomlijnde onboardingprocessen voor te bereiden en werknemers snel te helpen met het maken van TIE-afspraken. HR-teams wordt ook aangeraden de overgangsperiode van juli tot september goed te monitoren, wanneer tienduizenden nieuwgeregulariseerde werknemers overstappen naar reguliere verblijfsstatus; het missen van deze tweede stap betekent terugvallen in een onregelmatige situatie.
Bron: Telemadrid
