In een baanbrekende verandering voor wereldwijd mobiele professionals heeft Spanje de zogenaamde “183-dagenregel” afgeschaft, die tijdelijke verblijfsvergunningen automatisch introk wanneer houders meer dan zes aaneengesloten maanden buiten het land verbleven. Deze wijziging, bevestigd in een update van het Hooggerechtshof op 27 juni 2026, gepubliceerd in het BOE, geldt voor ongeveer 1,5 miljoen niet-EU-burgers met studenten-, digitale nomade-, gezinsherenigings- en andere tijdelijke visa. Het Hooggerechtshof oordeelde dat de automatische intrekking in strijd was met het grondwettelijke recht op vrije beweging, omdat de onderliggende regelgeving geen toetsing aan proportionaliteit bevatte. Immigratiekantoren moeten voortaan afwezigheidsgevallen individueel beoordelen en mogen verlengingen niet weigeren alleen op basis van de tijd die in het buitenland is doorgebracht. Houders van kaarten die in voorgaande jaren zijn ingetrokken, kunnen een verzoek tot herinstelling indienen door bewijs te leveren van blijvende banden met Spanje. Voor multinationals is het praktische effect direct merkbaar. Werknemers die naar Spanje zijn uitgezonden, kunnen nu langere projecten in het buitenland of rotaties in het thuisland accepteren zonder hun status te riskeren, mits ze blijven voldoen aan de standaard verlengingscriteria (inkomen, verzekering, schoon strafblad). Travelmanagers verwachten een sterke daling van noodvluchten die werden geboekt vanwege naderende zesmaandsgrenzen. Hoewel de uitspraak een belangrijk knelpunt wegneemt, waarschuwen juristen dat afwezigheden nog steeds meetellen voor de tienmaandslimiet binnen de eerste vijf jaar die nodig is voor het verkrijgen van een permanente verblijfsvergunning. Bedrijven doen er daarom goed aan de reisdagen te blijven bijhouden voor langetermijnplanning, ook al neemt de druk op korte termijn af. Er is geen extra papierwerk of kosten vereist; de wijziging werkt automatisch. HR-afdelingen dienen echter hun interne mobiliteitsbeleid bij te werken en payroll-leveranciers te instrueren om belastingcompensatie niet stop te zetten wanneer een werknemer tijdens een tijdelijke opdracht meer dan 183 dagen in het buitenland verblijft, aangezien het verblijfsrecht nu behouden blijft.
Bron: Stamped Nomad
