Australia Zachodnia Sprzeciwia się Federalnemu Planowi Drastycznego Cięcia Kwoty Migracji Wykwalifikowanej

Relacje między Canberrą a Perth osiągnęły nowy poziom napięcia 6 listopada 2025 roku, gdy rząd premiera Cooka publicznie odrzucił federalną propozycję zmniejszenia przydziału miejsc w Stanowym Programie Migracyjnym (SNMP) dla Australii Zachodniej na lata 2025-26 z około 5 000 do 3 400 miejsc – czyli o 30 procent. Premier Roger Cook ostrzegł, że takie cięcie odetnie dostęp do pilnie potrzebnych inżynierów, fachowców i pracowników służby zdrowia, właśnie w momencie, gdy stan intensyfikuje budowę mieszkań, inwestycje infrastrukturalne oraz projekty obronne związane z AUKUS.

Cook podkreślił, że gospodarka Australii Zachodniej boryka się z unikalnymi niedoborami siły roboczej, których nie da się zapełnić lokalnie, wskazując na rosnące wskaźniki wakatów w sektorze budowlanym i surowcowym. Zwrócił uwagę, że bez wystarczającej liczby miejsc dla wykwalifikowanych migrantów, mega-projekty w stoczni Henderson oraz rozbudowa Perth Metronet mogą napotkać na wzrost kosztów i opóźnienia. Obawy te podzielają także organizacje biznesowe, w tym Izba Handlu i Przemysłu Australii Zachodniej, które ostrzegają, że niższy limit nominacji zmusi pracodawców do korzystania z droższych wiz 482 lub przenoszenia produkcji za granicę.



Urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych podkreślają, że tymczasowy limit ma charakter administracyjny i nie stanowi „sztywnego ograniczenia” liczby wiz dla wykwalifikowanych pracowników przyznawanych na poziomie krajowym. Rząd federalny twierdzi, że ten krok pomoże rozładować zaległości i przyspieszyć procesy rozpatrywania wniosków. Jednak przedstawiciele stanu argumentują, że limity zaproszeń nieuchronnie wpływają na rzeczywiste efekty, ponieważ większość kandydatów korzysta z drogi nominacji stanowej, aby uzyskać stały pobyt.

Dla międzynarodowych korporacji przenoszących pracowników do Australii Zachodniej spór ten wprowadza nową niepewność w planowanie zasobów ludzkich. Firmy liczące na ścieżki sponsorskie 190 lub 491 mogą być zmuszone do rewizji budżetów mobilności lub wcześniejszego składania deklaracji zainteresowania, aby zdążyć przed wyczerpaniem limitów. Menedżerowie ds. mobilności powinni informować kierowników zatrudniających o alternatywnych ścieżkach – takich jak umowy o pracę czy regionalne ulgi – aż do zakończenia negocjacji między rządem federalnym a stanowym.

Spór ten uwypukla szerszą zmianę w programie migracyjnym Australii, gdy rząd Albaneza stara się pogodzić presję na rynek mieszkaniowy z potrzebami przemysłu na wykwalifikowaną kadrę. To, czy Australia Zachodnia odzyska swój pierwotny przydział, wpłynie nie tylko na harmonogramy projektów, ale także na reputację Australii jako atrakcyjnego miejsca do zatrudniania globalnych talentów.