Krajowe strajki w ruchu lotniczym i transporcie publicznym paraliżują podróże w całych Włoszech

Włochy obudziły się 14 listopada 2025 roku w obliczu szeroko zakrojonych zakłóceń, gdy liczne związki zawodowe zorganizowały strajki, które sparaliżowały wszystkie warstwy krajowej infrastruktury transportowej. Najbardziej widoczny efekt wywołał Związek Pracowników Kontroli Ruchu Lotniczego (ASTRA), który przeprowadził czterogodzinny ogólnokrajowy strajk pracowników kontroli lotów ENAV w godzinach 13:00-17:00 CET, zmuszając linie lotnicze do ograniczenia rozkładów na wszystkich 45 włoskich lotniskach, w tym na głównych hubach w Rzymie-Fiumicino i Mediolanie-Malpensa. Załogi easyJet we Włoszech oraz hiszpańskiego przewoźnika Volotea przeprowadziły nakładające się akcje protestacyjne, a rzymski operator transportu miejskiego ATAC doświadczył 24-godzinnego strajku obejmującego autobusy, tramwaje i metro.

Strajki są częścią szerszej fali protestów pracowniczych, które narastają w listopadzie w związku z zastoju płac i zapisami dotyczącymi warunków pracy w budżecie Włoch na 2026 rok. Związki wybrały popołudniową porę na strajk kontrolerów ruchu lotniczego, aby zmaksymalizować zakłócenia lotów poza prawnie chronionymi „oknami gwarancyjnymi”, choć włoski urząd lotnictwa cywilnego ENAC potwierdził, że loty w godzinach szczytu porannego (07:00-10:00) i późnowieczornego (18:00-21:00) będą zabezpieczone. Linie lotnicze profilaktycznie odwołały lub przesunęły setki lotów, aby chronić rotacje dalekodystansowe i zminimalizować nocne przemieszczenia załóg.



Podróżni w Rzymie doświadczyli podwójnego utrudnienia: ograniczonych operacji lotniczych na Fiumicino i Ciampino oraz ograniczonego transportu miejskiego. Strajk ATAC objął wyłącznie ustawowe godziny szczytu (06:00-09:00 i 18:00-21:00), co spowodowało długie kolejki przy postojach taksówek i wypożyczalniach samochodów. Podróżni biznesowi korzystający z połączeń kolei dużych prędkości zostali poinformowani o konieczności dodania dwóch godzin na transfery między terminalami lotniskowymi a stacją Roma Termini.

Menedżerowie ds. mobilności korporacyjnej uruchomili plany awaryjne, które obejmują dyrektywy pracy zdalnej, przekierowania przez sąsiednie huby, takie jak Zurych i Nicea, oraz w miarę możliwości przesiadkę kadry zarządzającej na włoskie pociągi dużych prędkości Frecciarossa. Pracodawcy zatrudniający pracowników delegowanych zostali przypomnieni, że włoskie prawo pracy wymaga wypłaty wynagrodzenia za dzień strajku tylko wtedy, gdy pracownik stawił się w miejscu pracy i nie mógł wykonywać obowiązków z powodu zakłóceń – istotny niuans dla zespołów HR w firmach międzynarodowych.

Patrząc w przyszłość, radykalny związek USB zapowiedział kolejny ogólnokrajowy strajk na 28 listopada, podczas gdy główny związek CGIL planuje osobny protest na 12 grudnia. Interesariusze sektora mobilności muszą więc przygotować się na ciągłe zakłócenia w okresie przedświątecznym, co podkreśla potrzebę elastycznych polityk podróży i monitorowania planów podróży w czasie rzeczywistym.