Komisja Europejska 11 listopada 2025 roku opublikowała swój pierwszy roczny raport zarządczy dotyczący nadchodzącego Paktu w sprawie Migracji i Azylu. W dokumencie Bruksela potwierdza, że Włochy – wraz z Grecją, Cypr i Hiszpanią – zakwalifikują się do „puli solidarności” Paktu, gdy tylko przepisy wejdą w życie w połowie 2026 roku. Mechanizm ten pozwoli państwom członkowskim na pierwszej linii frontu, które borykają się z „nieproporcjonalnie dużą liczbą przybywających”, na wnioskowanie o relokację osób ubiegających się o azyl do innych krajów UE lub otrzymanie ukierunkowanego wsparcia finansowego. Włochy zarejestrowały dotąd w tym roku ponad 150 000 przybyć drogą morską, co stanowi dwukrotność liczby sprzed pięciu lat, co mocno obciąża ośrodki przyjęć na Sycylii i w Kalabrii.
Aby wzmocnić nadzór graniczny, Komisja zapowiedziała uruchomienie przetargu o wartości 250 mln euro na wspólne zamówienie systemów dronów i antydronów. Środki te, pochodzące z Instrumentu Zarządzania Granicami i Wiz, będą dostępne dla konsorcjów organów państw członkowskich oraz prywatnych dostawców. Źródła z włoskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pozytywnie oceniły tę inicjatywę, podkreślając, że powietrzno-morskie oddziały Guardia di Finanza potrzebują dodatkowych bezzałogowych statków powietrznych o długim czasie lotu do monitorowania małych łodzi wypływających z Tunezji i Libii.
![UE przeznacza fundusze solidarnościowe i technologię dronów, by pomóc Włochom w zarządzaniu napływem migrantów]()
W ramach puli solidarności Włochy będą mogły zwrócić się do innych rządów UE o relokację osób ubiegających się o azyl, wpłatę 20 000 euro za każdego nieprzesiedlonego wnioskodawcę lub o wsparcie operacyjne, na przykład w postaci funkcjonariuszy Frontexu. Analitycy polityki migracyjnej zwracają uwagę, że w przeciwieństwie do doraźnych zobowiązań z poprzednich lat, nowy system będzie prawnie wiążący i poparty procedurami naruszeniowymi w przypadku odmowy podziału ciężaru.
Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej ogłoszenie to ma znaczenie na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, bardziej przewidywalny podział obciążeń w UE może zmniejszyć presję polityczną na Włochy, by wprowadzały nagłe kontrole graniczne, które zakłócają podróże służbowe przez granice – zwłaszcza na granicy ze Słowenią, gdzie kontrole zostały przywrócone od czerwca. Po drugie, inwestycje Komisji w technologie nadzoru mogą przełożyć się na szybszą obsługę na lotniskach i portach morskich, wraz z wdrażaniem bramek biometrycznych do kontroli wjazdu i wyjazdu oraz narzędzi monitoringu powietrznego.
Należy jednak pamiętać, że praktyczna ulga nie nastąpi od razu. Pakt jest nadal finalizowany w negocjacjach trójstronnych i zacznie obowiązywać dopiero od połowy 2026 roku. Firmy wysyłające pracowników do Włoch lub przez ten kraj powinny zatem uwzględniać możliwe opóźnienia na lądowych granicach strefy Schengen w swoich politykach podróży przez co najmniej kolejne 18 miesięcy.
Aby wzmocnić nadzór graniczny, Komisja zapowiedziała uruchomienie przetargu o wartości 250 mln euro na wspólne zamówienie systemów dronów i antydronów. Środki te, pochodzące z Instrumentu Zarządzania Granicami i Wiz, będą dostępne dla konsorcjów organów państw członkowskich oraz prywatnych dostawców. Źródła z włoskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pozytywnie oceniły tę inicjatywę, podkreślając, że powietrzno-morskie oddziały Guardia di Finanza potrzebują dodatkowych bezzałogowych statków powietrznych o długim czasie lotu do monitorowania małych łodzi wypływających z Tunezji i Libii.
W ramach puli solidarności Włochy będą mogły zwrócić się do innych rządów UE o relokację osób ubiegających się o azyl, wpłatę 20 000 euro za każdego nieprzesiedlonego wnioskodawcę lub o wsparcie operacyjne, na przykład w postaci funkcjonariuszy Frontexu. Analitycy polityki migracyjnej zwracają uwagę, że w przeciwieństwie do doraźnych zobowiązań z poprzednich lat, nowy system będzie prawnie wiążący i poparty procedurami naruszeniowymi w przypadku odmowy podziału ciężaru.
Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej ogłoszenie to ma znaczenie na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, bardziej przewidywalny podział obciążeń w UE może zmniejszyć presję polityczną na Włochy, by wprowadzały nagłe kontrole graniczne, które zakłócają podróże służbowe przez granice – zwłaszcza na granicy ze Słowenią, gdzie kontrole zostały przywrócone od czerwca. Po drugie, inwestycje Komisji w technologie nadzoru mogą przełożyć się na szybszą obsługę na lotniskach i portach morskich, wraz z wdrażaniem bramek biometrycznych do kontroli wjazdu i wyjazdu oraz narzędzi monitoringu powietrznego.
Należy jednak pamiętać, że praktyczna ulga nie nastąpi od razu. Pakt jest nadal finalizowany w negocjacjach trójstronnych i zacznie obowiązywać dopiero od połowy 2026 roku. Firmy wysyłające pracowników do Włoch lub przez ten kraj powinny zatem uwzględniać możliwe opóźnienia na lądowych granicach strefy Schengen w swoich politykach podróży przez co najmniej kolejne 18 miesięcy.
Źródło: Reuters
