W artykule opublikowanym 16 listopada w Fortune, Garrett Doyle – szef operacji IDA Ireland na zachodnie Stany Zjednoczone – ujawnia, że w 2025 roku ponad 40 amerykańskich firm otworzyło lub rozbudowało swoje centra w Irlandii, co oznacza wzrost o 15% w porównaniu z rokiem poprzednim. Napływ inwestycji obejmuje sektory biofarmaceutyczny, półprzewodnikowy oraz firmy zajmujące się analizą danych opartą na sztucznej inteligencji i przyspiesza w związku z rosnącą nieprzewidywalnością amerykańskiej polityki podatkowej i imigracyjnej w kontekście wyborów w 2026 roku.
Doyle wskazuje trzy główne czynniki przyciągające inwestorów. Po pierwsze, 12,5% stawka podatku korporacyjnego w Irlandii, która mimo reform OECD wciąż jest postrzegana jako konkurencyjna. Po drugie, anglojęzyczna baza talentów: w kraju mieszka ponad 600 000 osób niebędących Irlandczykami, a 72% osób w wieku 25-34 lata posiada wyższe wykształcenie. Po trzecie, prawo do pobytu w całej UE: jedna irlandzka zgoda na pracę umożliwia transfery wewnątrzfirmowe i rotację pracowników w 27 państwach członkowskich na mocy dyrektywy ICT, co znacznie upraszcza formalności.
![IDA Ireland informuje, że niepewność związana z polityką USA napędza nową falę przenosin firm do Dublina]()
Wśród ostatnich projektów wymienia się firmę z Arizony z branży półprzewodników, która wybrała Limerick na budowę zakładu pakowania o wartości 550 mln euro, zatrudniającego 120 osób z pozwoleniami na pracę w ramach krytycznych umiejętności wraz z rodzinami. Z kolei kalifornijska firma fintech przeniosła swoją europejską siedzibę z Amsterdamu do Dublina, aby zachować dostęp do anglojęzycznych konsultacji regulacyjnych po Brexicie. Dane IDA pokazują, że każdy nowy projekt generuje średnio 1,8 osób towarzyszących, co podkreśla związek między strategią inwestycyjną a planowaniem mobilności pracowników.
Dla menedżerów ds. mobilności globalnej artykuł podkreśla konieczność wcześniejszego zabezpieczenia irlandzkich pozwoleń na pracę: czas oczekiwania na pozwolenia Critical Skills i General wynosi obecnie średnio odpowiednio siedem i dziewięć tygodni. Niedobory mieszkań w Dublinie i Cork oznaczają również, że pakiety relokacyjne muszą uwzględniać budżet na tymczasowe zakwaterowanie w wysokości 4 000–5 000 euro miesięcznie, podczas gdy rodziny szukają długoterminowych umów najmu.
Strategicznie Irlandia pozycjonuje się jako zabezpieczenie przed polityczną niestabilnością w USA, oferując stabilny dostęp do rynku UE oraz elastyczne ścieżki imigracyjne. Liderzy HR powinni monitorować planowane na styczeń 2026 podwyżki progów płacowych oraz rządowy projekt wprowadzenia jednolitego pozwolenia na pracę i pobyt, które uproszczą transfery pracowników, ale mogą zaostrzyć wymogi dotyczące testów rynku pracy.
Doyle wskazuje trzy główne czynniki przyciągające inwestorów. Po pierwsze, 12,5% stawka podatku korporacyjnego w Irlandii, która mimo reform OECD wciąż jest postrzegana jako konkurencyjna. Po drugie, anglojęzyczna baza talentów: w kraju mieszka ponad 600 000 osób niebędących Irlandczykami, a 72% osób w wieku 25-34 lata posiada wyższe wykształcenie. Po trzecie, prawo do pobytu w całej UE: jedna irlandzka zgoda na pracę umożliwia transfery wewnątrzfirmowe i rotację pracowników w 27 państwach członkowskich na mocy dyrektywy ICT, co znacznie upraszcza formalności.
Wśród ostatnich projektów wymienia się firmę z Arizony z branży półprzewodników, która wybrała Limerick na budowę zakładu pakowania o wartości 550 mln euro, zatrudniającego 120 osób z pozwoleniami na pracę w ramach krytycznych umiejętności wraz z rodzinami. Z kolei kalifornijska firma fintech przeniosła swoją europejską siedzibę z Amsterdamu do Dublina, aby zachować dostęp do anglojęzycznych konsultacji regulacyjnych po Brexicie. Dane IDA pokazują, że każdy nowy projekt generuje średnio 1,8 osób towarzyszących, co podkreśla związek między strategią inwestycyjną a planowaniem mobilności pracowników.
Dla menedżerów ds. mobilności globalnej artykuł podkreśla konieczność wcześniejszego zabezpieczenia irlandzkich pozwoleń na pracę: czas oczekiwania na pozwolenia Critical Skills i General wynosi obecnie średnio odpowiednio siedem i dziewięć tygodni. Niedobory mieszkań w Dublinie i Cork oznaczają również, że pakiety relokacyjne muszą uwzględniać budżet na tymczasowe zakwaterowanie w wysokości 4 000–5 000 euro miesięcznie, podczas gdy rodziny szukają długoterminowych umów najmu.
Strategicznie Irlandia pozycjonuje się jako zabezpieczenie przed polityczną niestabilnością w USA, oferując stabilny dostęp do rynku UE oraz elastyczne ścieżki imigracyjne. Liderzy HR powinni monitorować planowane na styczeń 2026 podwyżki progów płacowych oraz rządowy projekt wprowadzenia jednolitego pozwolenia na pracę i pobyt, które uproszczą transfery pracowników, ale mogą zaostrzyć wymogi dotyczące testów rynku pracy.
Źródło: Fortune
