Krucha polityczna zgoda Austrii na kontrolowaną imigrację została ponownie nadwyrężona 7 grudnia, gdy landy Dolna Austria i Styria oficjalnie zaapelowały do Wiednia o zmniejszenie liczby pozwoleń na pobyt przyznawanych w ramach kwot w 2025 roku. Projekt rozporządzenia – obecnie poddany konsultacjom publicznym do 16 grudnia – przewiduje obniżenie ogólnokrajowej kwoty z 5 846 do 5 616 oraz drastyczne zmniejszenie przydziału Dolnej Austrii z 348 do 273 miejsc, z czego 225 zarezerwowanych jest dla przypadków łączenia rodzin.
Przedstawiciele landów argumentują, że szkoły, mieszkalnictwo i budżety opieki społecznej są przeciążone po dwóch latach rekordowej imigracji, dlatego potrzebna jest tymczasowa „przerwa”. Styria wskazuje, że stosunek liczby uczniów do nauczycieli jest najgorszy od 2017 roku, a Dolna Austria odnotowuje 12% wzrost wydatków na świadczenia socjalne. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych sygnalizuje, że bardziej radykalne cięcia są prawnie trudne do przeprowadzenia – kwota nie może spaść do zera, ponieważ Austria jest zobowiązana do przestrzegania unijnych zasad swobodnego przepływu osób oraz praw człowieka – jednak zaakceptowało argumenty obu landów dotyczące „ograniczeń w zdolnościach edukacyjnych i integracyjnych”.
![Dolna Austria Przoduje w Dążeniu do Ograniczenia Limitów Imigracyjnych na 2025 Rok]()
Jak można było się spodziewać, decyzja ta ponownie rozpaliła polityczną wojnę kulturową. Prawicowa Partia Wolności (FPÖ) nazwała proponowane liczby „kapitulacją” i ponowiła apel o całkowity moratorium na łączenie rodzin, co według ekspertów prawnych naruszałoby zarówno unijną dyrektywę o łączeniu rodzin, jak i Europejską Konwencję Praw Człowieka. Również środowiska biznesowe wyrażają niezadowolenie; Federacja Przemysłu Austriackiego ostrzegła, że „każde nieobsadzone miejsce pracy kosztuje gospodarkę prawie 70 000 euro rocznie utraconej wartości dodanej” i podkreśliła, że pracodawcy już teraz czekają nawet do pięciu miesięcy na karty Red-White-Red.
W praktyce planowane zmniejszenie kwot oznacza mniej miejsc dla finansowo niezależnych emerytów, pracowników zdalnych oraz towarzyszących rodziców – kategorii często wykorzystywanych przez międzynarodowe firmy do relokacji osób niepracujących. Menedżerowie ds. mobilności powinni zatem zweryfikować plany zatrudnienia na 2025 rok, przyspieszyć składanie wniosków tam, gdzie to możliwe, oraz poinformować kierownictwo, że wyczerpanie kwot może nastąpić już na początku lata, a nie jesienią. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zasugerowało, że niewykorzystane miejsca mogą zostać przydzielone ponownie w trakcie roku, jednak nie ma na to gwarancji, a proces wymagałby zatwierdzenia przez rząd.
Przedstawiciele landów argumentują, że szkoły, mieszkalnictwo i budżety opieki społecznej są przeciążone po dwóch latach rekordowej imigracji, dlatego potrzebna jest tymczasowa „przerwa”. Styria wskazuje, że stosunek liczby uczniów do nauczycieli jest najgorszy od 2017 roku, a Dolna Austria odnotowuje 12% wzrost wydatków na świadczenia socjalne. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych sygnalizuje, że bardziej radykalne cięcia są prawnie trudne do przeprowadzenia – kwota nie może spaść do zera, ponieważ Austria jest zobowiązana do przestrzegania unijnych zasad swobodnego przepływu osób oraz praw człowieka – jednak zaakceptowało argumenty obu landów dotyczące „ograniczeń w zdolnościach edukacyjnych i integracyjnych”.
Jak można było się spodziewać, decyzja ta ponownie rozpaliła polityczną wojnę kulturową. Prawicowa Partia Wolności (FPÖ) nazwała proponowane liczby „kapitulacją” i ponowiła apel o całkowity moratorium na łączenie rodzin, co według ekspertów prawnych naruszałoby zarówno unijną dyrektywę o łączeniu rodzin, jak i Europejską Konwencję Praw Człowieka. Również środowiska biznesowe wyrażają niezadowolenie; Federacja Przemysłu Austriackiego ostrzegła, że „każde nieobsadzone miejsce pracy kosztuje gospodarkę prawie 70 000 euro rocznie utraconej wartości dodanej” i podkreśliła, że pracodawcy już teraz czekają nawet do pięciu miesięcy na karty Red-White-Red.
W praktyce planowane zmniejszenie kwot oznacza mniej miejsc dla finansowo niezależnych emerytów, pracowników zdalnych oraz towarzyszących rodziców – kategorii często wykorzystywanych przez międzynarodowe firmy do relokacji osób niepracujących. Menedżerowie ds. mobilności powinni zatem zweryfikować plany zatrudnienia na 2025 rok, przyspieszyć składanie wniosków tam, gdzie to możliwe, oraz poinformować kierownictwo, że wyczerpanie kwot może nastąpić już na początku lata, a nie jesienią. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zasugerowało, że niewykorzystane miejsca mogą zostać przydzielone ponownie w trakcie roku, jednak nie ma na to gwarancji, a proces wymagałby zatwierdzenia przez rząd.
Źródło: The International
